Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2010/10611 E. 2012/244 K.

9. Ceza Dairesi         2010/10611 E.  ,  2012/244 K.

"İçtihat Metni"

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Mala zarar verme, kasten yaralama
Hüküm : 1- Sanık ... hakkında:
a- 765 sayılı TCK'nın 456/4, 59. maddeleri uyarınca mahkumiyet (407 YTL adli para cezası)
b- 765 sayılı TCK'nın 516/ilk, 522, 59, 72, 647 sayılı Kanunun 4, 6. maddeleri uyarınca mahkumiyet, erteleme
2- Sanık ... hakkında:
a- 765 sayılı TCK'nın 456/4, 65/3, 59. maddeleri uyarınca mahkumiyet (203 YTL adli para cezası )
b- 765 sayılı TCK'nın 516/ilk, 65/3, 522, 59, 72, 647 sayılı Kanunun 4, 6. maddeleri uyarınca mahkumiyet, erteleme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanıklar hakkında kasten yaralama suçundan hükmolunan adli para cezalarının miktarı ve 1412 sayılı CMUK’nın 305/2. maddesindeki temyiz sınırı karşısında hükümlerin kesin olması nedeniyle sanıklar müdafiinin temyiz isteğinin CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2- Sanıklar hakkında mala zarar verme, suçundan kurulan hükümlere yönelik temyize gelince;

a- Olayın tek görgü tanığı olan ... duruşmada dinlenmeden eksik soruşturma ile karar verilmesi,

b- Meydana gelen zararın pek hafif kabul edilmesi karşısında 765 sayılı TCK'nın 522. maddesi uyarınca indirim yapılırken 1/2 oranı aşılarak uygulama yapılması gerekeceği gözetilmeden 1/3 oranında indirim yapılarak fazla ceza tayini,

c- Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce sonradan benimsenen 13.12.2005 tarih 2005/8 - 2005/164 sayılı kararına göre suç tarihi itibariyle adli para cezasının 5252 sayılı Kanunun 5. maddesi ile “450 TL” yerine “489 TL” olarak fazla ceza tayini,

d- Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5728 sayılı Kanunun 562. maddesiyle değişik CMK'nın 231. maddesindeki “hükmün açıklanmasının geri bırakılması”na ilişkin düzenleme karşısında suçun niteliği, hükmolunan cezanın süresi gözetilip dosyada bulunan adli sicil kaydı da değerlendirilerek, sanığın hukuki durumunun buna göre takdir ve tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin öncelikle bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 05.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.