İçtihat
Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2021/3816 E. 2023/7875 K.
- Yayımlandı
- Güncellendi
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 8. Ceza Dairesi
- Esas
- 2021/3816
- Karar
- 2023/7875
- Karar tarihi
- Kaynakta belirtilen suç(lar)
- Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama
Karar metni
8. Ceza Dairesi 2021/3816 E. , 2023/7875 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/627 E., 2016/170 K.
SUÇ : Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Erdemli Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 13.10.2015 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır.
2.Erdemli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.02.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan 3 yıl 2 ay 15 gün hapis cezası ve 2.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği; zararın bir kısmını ödemiş olmasına rağmen hakkında indirim uygulanmadığına, beyanlarının dikkate alınmadığına ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Dava konusu olay; sanığın katılanın vefat eden babasına ait olan kredi kartını ele geçirerek kart sahibinin rızası ve bilgisi dışında değişik yerlerden nakit çekim ve alışveriş yaptığı iddiasına ilişkindir.
IV. GEREKÇE
1.Tüm dava dosyası içeriği, katılanın aşamalardaki beyanları, kredi kartı hesap özeti bilgileri, sanığın borcun kendisine ait olduğuna dair beyanı birlikte değerlendirildiğinde, başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçunun unsurlarının oluştuğuna dair Mahkeme kabulünde ve sanık tarafından kısmi ödeme yapılması ve katılanın etkin pişmanlık hükmünün uygulanmasına muvafakat etmemesi karşısında etkin pişmanlık hükmünün uygulanmamasında isabetsizlik bulunmamıştır.
2.Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen (3) nolu hususlar dışında, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanığın temyiz sebepleri yönünden hükümde hukuka aykırılık bulunmamış ve temyiz sebepleri reddedilmiştir.
3.Sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 245 inci maddesinin birinci fıkrası ve 43 üncü maddesinin birinci fıkrası gereğince belirlenen 3 yıl 9 ay hapis cezasından 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi gereği yapılan indirim sonucu 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası yerine, hesap hatası yapılarak 3 yıl 2 ay 15 gün hapis cezasına hükmedilmesi ve zincirleme suç hükümleri uygulanırken uygulama maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına muhalefet edilmesi hukuka aykırı bulunmuş ise de, bu hukuka aykırılıkların Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle Erdemli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.02.2016 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün 2 nci fıkrasındaki ''anlaşılmakla'' ibaresinden sonra ''TCK'nın 43/1. maddesi gereğince'' ibaresinin eklenmesi ve 4 üncü paragrafında yer alan ''3 yıl 2 ay 15 gün'' ibaresi çıkarılarak yerine ''3 yıl 1 ay 15 gün'' yazılması suretiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.10.2023 tarihinde karar verildi.
Kaynaklar
- Yargıtay kaynak belge ID: 960498400