Ana içeriğe geç
ABAdli BilişimBilişim Hukuku ve Dijital Deliller Portalı
  • Makaleler
  • İçtihatlar
  • İçtihat Değerlendirmeleri
    • Av. Ramazan Sertan Safsöz
    • Av. Gizem Deren Pınar
    • Av. Betül Safsöz
    • Av. Gizem Aral Safsöz
    • Av. Ragıp Başol
    • Av. Ozan Ferhat Şen
    • Av. Sercan Turgay
    • Av. Öykü Ermiş
    • Ömer Mavzer
  1. Ana Sayfa
  2. İçtihatlar
  3. Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2014/2009 E. 2014/13600 K.

İçtihat

Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2014/2009 E. 2014/13600 K.

Karar merciiYargıtay 8. Ceza Dairesi

Yayımlandı
1 Ekim 2026
Güncellendi
1 Ekim 2026
Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2014/2009 E. 2014/13600 K.www.adlibilisim.org
Mahkeme
Yargıtay
Daire
8. Ceza Dairesi
Esas
2014/2009
Karar
2014/13600
Karar tarihi
3 Haziran 2014
Kaynakta belirtilen suç(lar)
Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması ve özel belgede sahtecilik

Karar metni

8. Ceza Dairesi         2014/2009 E.  ,  2014/13600 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması ve özel belgede sahtecilik
HÜKÜM : - Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan hükümlülük,
- Özel belgede sahtecilik suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında aynı mahkemenin birleşen 2011/1003-413 esas-karar sayılı dosyasına konu eylemlerinden mahallinde her zaman karar verilmesi mümkün görülmüştür.

I- 5271 sayılı CMK.nun 231/12. maddesi uyarınca hükmün açıklan- masının geri bırakılmasına ilişkin kararlar itiraza tabi olup temyiz yasa yoluna başvurul- ması olanaklı bulunmadığından; sanık müdafiinin özel belgede sahtecilik suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygu- lanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince oybirliğiyle (REDDİ- NE), mercide yanılma nedeniyle CMK.nun 264. maddesi gözetilerek sanık müdafiinin isteminin itiraz olarak kabulüyle gereğinin mahallinde yerine getirilmesine,

II- Sanık hakkında sahte kredi kartı kullanma suçundan kurulan hükme yönelik yapılan incelemede;

Sanık hakkında TCK.nun 245/3. madde ve fıkrası uyarınca kurulan hü- kümde, TCK.nun 245/5. madde ve fıkrasına aykırı olarak etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
S/2

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafiinin, sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

5237 sayılı TCK. nun 53/3. madde ve fıkrası uyarınca sanıkların yalnızca kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salı- verilmesine kadar kısıtlama uygulanabilecek iken, kendi altsoyu dışındakiler üzerindeki yetkilerini de kapsayacak şekilde uygulama yapılması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden TCK. nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine “TCK. nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi alt soyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan ko- şullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın in- fazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” yazılmak suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 03.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Kaynaklar

  1. Yargıtay kaynak belge ID: 261859500
  • Hakkımızda
  • Editoryal İlkeler
  • Kaynak ve Doğrulama Politikası
  • Düzeltme ve Güncelleme Politikası
  • Yazar Ol
  • İletişim
  • Gizlilik Politikası

© 2026 Adli Bilişim. Tüm hakları saklıdır. AdliBilişim.org’a ait özgün içerikler; avukatlar, hukukçular, akademisyenler ve hukuk fakültesi öğrencileri tarafından kaynak gösterme zorunluluğu olmaksızın mesleki, akademik ve eğitim amaçlarıyla kullanılabilir. Üçüncü kişilere ait içerik ve materyaller bu izin kapsamında değildir.