Ana içeriğe geç
ABAdli BilişimBilişim Hukuku ve Dijital Deliller Portalı
  • Makaleler
  • İçtihatlar
  • İçtihat Değerlendirmeleri
    • Av. Ramazan Sertan Safsöz
    • Av. Gizem Deren Pınar
    • Av. Betül Safsöz
    • Av. Gizem Aral Safsöz
    • Av. Ragıp Başol
    • Av. Ozan Ferhat Şen
    • Av. Sercan Turgay
    • Av. Öykü Ermiş
    • Ömer Mavzer
  1. Ana Sayfa
  2. İçtihatlar
  3. Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2014/19113 E. 2014/31081 K.

İçtihat

Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2014/19113 E. 2014/31081 K.

Karar merciiYargıtay 8. Ceza Dairesi

Yayımlandı
1 Ekim 2026
Güncellendi
1 Ekim 2026
Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2014/19113 E. 2014/31081 K.www.adlibilisim.org
Mahkeme
Yargıtay
Daire
8. Ceza Dairesi
Esas
2014/19113
Karar
2014/31081
Karar tarihi
11 Aralık 2014
Kaynakta belirtilen suç(lar)
Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması ve hırsızlık

Karar metni

8. Ceza Dairesi         2014/19113 E.  ,  2014/31081 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması ve hırsızlık
HÜKÜM : Hükümlülük ve erteleme

Gereği görüşülüp düşünüldü:
1- Hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz talebinin incelenmesinde;
Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere ,oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın ve müdafiinin, suçun sabit olmadığına ve lehe hükümlerin uygulanmadığına yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün oybirliğiyle (ONANMASINA),
2- Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan kurulan hükmün temyiz talebinin incelenmesinde;
Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın ve müdafiinin suçun sabit olmadığına ve lehe hükümlerin uygulanmadığına yönelik sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:
1- Sanık hakkında temel hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde, aynı
gerekçelerle adli para cezasına esas birim gün sayısının alt sınırın üstünde belirlenmesi suretiyle hükümde çelişkiye neden olunması,
2- Koşulları bulunmadığı halde, adli para cezasının ödenmemesi halinde 5237 sayılı TCK.nun 50/6. maddesi uyarınca kısa süreli hapis cezasının tamamen veya kısmen infaz edileceğinin sanığa ihtar edilmesine karar verilmesi,
Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkında TCK.nun 245/1. maddesi uyarınca hapis cezası yanında tayin olunan adli para cezasına esas alınan 6 günün 5 güne, TCK.nun 43/1. maddesinin uygulanması sonucu hükmedilen 8 günün 6 güne, TCK.nun 168/2. maddesinin uygulanması sonucu belirlenen 4 günün 3 güne, TCK.nun 62. maddesinin uygulanması sonucu belirlenen 3 günün 2 güne ve aynı yasanın 52. maddesi uyarınca tayin olunan 60 lira adli para cezasının ise 40 liraya indirilmesi, hükümden “C.Başsavcılığınca yapılan tebligata rağmen 30 gün içinde hükmedilen seçenek yaptırım olan adli para cezasının ödenmemeye başlanmaması veya başlanıp ta devam edilmemesi halinde 5275 sayılı kanunun 106/10. maddesi hükmü gözetilerek 5237 sayılı TCK nun 50/6 maddesi hükmü uyarınca hapis cezasına çevrileceğinin sanığa ihtarına” ibaresinin çıkarılması suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 11.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Kaynaklar

  1. Yargıtay kaynak belge ID: 268311400
  • Hakkımızda
  • Editoryal İlkeler
  • Kaynak ve Doğrulama Politikası
  • Düzeltme ve Güncelleme Politikası
  • Yazar Ol
  • İletişim
  • Gizlilik Politikası

© 2026 Adli Bilişim. Tüm hakları saklıdır. AdliBilişim.org’a ait özgün içerikler; avukatlar, hukukçular, akademisyenler ve hukuk fakültesi öğrencileri tarafından kaynak gösterme zorunluluğu olmaksızın mesleki, akademik ve eğitim amaçlarıyla kullanılabilir. Üçüncü kişilere ait içerik ve materyaller bu izin kapsamında değildir.