Ana içeriğe geç
ABAdli BilişimBilişim Hukuku ve Dijital Deliller Portalı
  • Makaleler
  • İçtihatlar
  • İçtihat Değerlendirmeleri
    • Av. Ramazan Sertan Safsöz
    • Av. Gizem Deren Pınar
    • Av. Betül Safsöz
    • Av. Gizem Aral Safsöz
    • Av. Ragıp Başol
    • Av. Ozan Ferhat Şen
    • Av. Sercan Turgay
    • Av. Öykü Ermiş
    • Ömer Mavzer
  1. Ana Sayfa
  2. İçtihatlar
  3. Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2013/18383 E. 2013/28499 K.

İçtihat

Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2013/18383 E. 2013/28499 K.

Karar merciiYargıtay 8. Ceza Dairesi

Yayımlandı
1 Ekim 2026
Güncellendi
1 Ekim 2026
Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2013/18383 E. 2013/28499 K.www.adlibilisim.org
Mahkeme
Yargıtay
Daire
8. Ceza Dairesi
Esas
2013/18383
Karar
2013/28499
Karar tarihi
5 Aralık 2013

Karar metni

8. Ceza Dairesi         2013/18383 E.  ,  2013/28499 K.

"İçtihat Metni"

Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan sanık ...’nin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 245/1, 62 ve 52/2. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 80 Türk lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmasına dair (NİĞDE) 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 21/05/2013 tarihli ve 2012/768 esas, 2013/333 sayılı kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 168/1. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerine göre, kovuşturma başlamadan önce mağdurun zararının giderilmesi halinde, verilecek cezanın üçte ikisine kadarının indirilmesi, 2. fıkra uyarınca da etkin pişmanlığın kovuşturma başlandıktan sonra ve fakat hüküm verilmezden önce gösterilmesi halinde ise, verilecek cezanın yarısına kadarının indirilmesi gerektiği nazara alındığında, somut olayda ve mahkemenin kabulüne göre de, sanığın kovuşturma başladıktan sonra fakat hükümden önce mağdurun zararını tamamen gidermiş olması karşısında, anılan maddenin 1. fıkrası gereğince cezasının yarısına kadarının indirilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde fazla ceza tayin olunmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 25.10.2013 gün ve 64401 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay C.Başsavcılığının 08.11.2013 gün ve KYB/2013-348005 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Şikayetçiye ait kredi kartını haksız olarak eline geçiren ve bu kartla para çeken sanığın dava açıldıktan sonra kovuşturma aşamasında, şikayetçinin zararını giderdiği anlaşılmakla 5237 sayılı TCK.nun 168/2. maddesi uyarınca cezasından 1/2 oranında indirim yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı ve Adalet Bakanlığı'nın Kanun Yararına Bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarname içeriği bu itibarla yerinde görüldüğünden Niğde 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.05.2013 gün, 2012/768 esas, 2013/333 sayılı kararının CMK.nun 309/4-d. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), hükmün TCK.nun 245/1 maddesinin uygulamasından sonra gelmek üzere, "sanığın şikayetçinin zararını kovuşturma aşamasında karşılaması nedeniyle cezasından TCK nun 168/2. maddesi uyarınca 1/2 oranında indirim yapılması sonucunda 1 yıl 6 ay hapis ve 2 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK.nun 62. maddesi uyarınca cezasından 1/6 oranında indirim yapılarak 1 yıl 3 ay hapis ve 1 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK.nun 52/2 maddesi uyarınca 1 gün adli para cezasının günlüğü 20 TL den paraya çevrilmesi sonucunda 20 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, infazın bu şekilde yapılmasına, dosyanın Adalet Bakanlığına gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 05.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Kaynaklar

  1. Yargıtay kaynak belge ID: 1121410200
  • Hakkımızda
  • Editoryal İlkeler
  • Kaynak ve Doğrulama Politikası
  • Düzeltme ve Güncelleme Politikası
  • Yazar Ol
  • İletişim
  • Gizlilik Politikası

© 2026 Adli Bilişim. Tüm hakları saklıdır. AdliBilişim.org’a ait özgün içerikler; avukatlar, hukukçular, akademisyenler ve hukuk fakültesi öğrencileri tarafından kaynak gösterme zorunluluğu olmaksızın mesleki, akademik ve eğitim amaçlarıyla kullanılabilir. Üçüncü kişilere ait içerik ve materyaller bu izin kapsamında değildir.