Ana içeriğe geç
ABAdli BilişimBilişim Hukuku ve Dijital Deliller Portalı
  • Makaleler
  • İçtihatlar
  • İçtihat Değerlendirmeleri
    • Av. Ramazan Sertan Safsöz
    • Av. Gizem Deren Pınar
    • Av. Betül Safsöz
    • Av. Gizem Aral Safsöz
    • Av. Ragıp Başol
    • Av. Ozan Ferhat Şen
    • Av. Sercan Turgay
    • Av. Öykü Ermiş
    • Ömer Mavzer
  1. Ana Sayfa
  2. İçtihatlar
  3. Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2012/28431 E. 2013/27720 K.

İçtihat

Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2012/28431 E. 2013/27720 K.

Karar merciiYargıtay 8. Ceza Dairesi

Yayımlandı
1 Ekim 2026
Güncellendi
1 Ekim 2026
Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2012/28431 E. 2013/27720 K.www.adlibilisim.org
Mahkeme
Yargıtay
Daire
8. Ceza Dairesi
Esas
2012/28431
Karar
2013/27720
Karar tarihi
20 Kasım 2013
Kaynakta belirtilen suç(lar)
Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması

Karar metni

8. Ceza Dairesi         2012/28431 E.  ,  2013/27720 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması
HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya içeriğine ve TCK.nun 61. maddesine uygun olarak gerekçeleri gösterilmek suretiyle adli para cezasına esas alınan birim gün sayısı “teşdiden” tayin edildiği halde hapis cezasının alt sınırdan tayini karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanığın suçun sübutuna yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1- Hükmün gerekçesinde sanığın eylemi TCK.nun 245/1. maddesinden düzenlenen suça uygun olarak tanımlandığı halde uygulama maddesi olarak TCK.nun 245/2. maddesinin gösterilmesi,

2- Sanık hakkında adli para cezası belirlenirken arttırım ve indirimlerin gün üzerinden yapıldıktan sonra TCK'nın 52/2. maddesine göre adli para cezasının belirlenmesi gerekirken yazılı şekilde uygulama yapılarak fazla ceza tayini,

3- 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesi uygulanmasında sanığın maddenin 1. fıkrasında sayılan hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına, bu yoksunluğun kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmesine kadar, diğer hakları yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar sürmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün temel cezanın belirlendiği 1. paragrafından ''TCK.nun 245/2'' ibaresi çıkarılarak yerine ''TCK.- nun 245/1'' ibaresinin yazılmasına, hükümde temel cezanın belirlendiği bölümden ''günlüğü 20 TL'den hesapla 1000 TL'' ibaresinin çıkarılmasına, TCK.nun 43. maddesinin uygulandığı bölümden ''1250 TL'' ibaresinin çıkarılarak yerine ''62 gün'' ibaresinin yazılması ve hükme mahkemenin takdirine uygun olarak ''Sanığın TCK.nun 52/2. maddesi uyarınca hükmolunan 62 günün bir gün karşılığı 20 TL ile çarpılarak 1240 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına'' ibarelerinin eklenmesine ve hükümden TCK.nun 53. maddesinin uygulandığı bölüm çıkarılarak yerine "TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" yazılmak suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 20.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Kaynaklar

  1. Yargıtay kaynak belge ID: 1121206300
  • Hakkımızda
  • Editoryal İlkeler
  • Kaynak ve Doğrulama Politikası
  • Düzeltme ve Güncelleme Politikası
  • Yazar Ol
  • İletişim
  • Gizlilik Politikası

© 2026 Adli Bilişim. Tüm hakları saklıdır. AdliBilişim.org’a ait özgün içerikler; avukatlar, hukukçular, akademisyenler ve hukuk fakültesi öğrencileri tarafından kaynak gösterme zorunluluğu olmaksızın mesleki, akademik ve eğitim amaçlarıyla kullanılabilir. Üçüncü kişilere ait içerik ve materyaller bu izin kapsamında değildir.