Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2012/21773 E. 2013/17864 K.

8. Ceza Dairesi         2012/21773 E.  ,  2013/17864 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması ve hırsızlık
HÜKÜM : - Sanık ... ...'in banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması ve hırsızlık suçlarından beraat
- Sanık ...'in hırsızlık suçundan beraat; banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I- Sanık ... ... hakkında banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan kurulan beraat hükmünün temyiz incelemesinde;

Hakkında beraat kararı verilen sanık ... 'in tutuklulukta geçirdiği sürenin, sanığın başka bir mahkumiyeti nedeniyle mahsup edildiği dosya kapsa- mından anlaşılmış ve CMK.nun 141/1-e, 2. maddeleri uyarınca yapılacak tebliğin meşruhatlı davetiyeyle her zaman yapılması mümkün görülmüştür.

Mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen beraat kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan Cumhuriyet Savcısının, sanığın cezalandırılması gerektiğine yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün oybirliğiyle (ONANMASINA),

II- Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçunun mağdurunun kredi veya banka kartı hamili olduğu, sanığın müştekiye ait iki ayrı bankanın kredi kartları ile değişik zaman aralıklarında para çektiğinin anlaşılması karşısında, TCK.nun 43/1. maddesinin uygulanma koşullarının oluştuğunun gözetilmemesi aleyhe temyiz ol- madığından bozma nedeni sayılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1- Sanık hakkında temel ceza belirlenirken hapis cezası alt sınırdan tayin olduğu halde, aynı gerekçeyle adli para cezasına esas alınan birim gün sayısının alt sınırdan uzaklaşarak belirlenmesi suretiyle çelişkiye neden olunması,

2- 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, mahkemenin cezayı alt sınırdan takdiri doğrultusunda sanık hakkında 5237 sayılı TCK nun. 245/1. madde ve fıkrası uyarınca tayin olunan 30 günün 5 güne, 5237 sayılı Kanunun 52/2. madde ve fıkraları gereğince hapis cezasının bir gün karşılığı takdiren 20 TL üzerinden hesap olunarak sonuç 600 TL adli para cezasının 100 TL'ye indirilmesi ve hükümden 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine "TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulun- maktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" yazılmak suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 12.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.