Ana içeriğe geç
ABAdli BilişimBilişim Hukuku ve Dijital Deliller Portalı
  • Makaleler
  • İçtihatlar
  • İçtihat Değerlendirmeleri
    • Av. Ramazan Sertan Safsöz
    • Av. Gizem Deren Pınar
    • Av. Betül Safsöz
    • Av. Gizem Aral Safsöz
    • Av. Ragıp Başol
    • Av. Ozan Ferhat Şen
    • Av. Sercan Turgay
    • Av. Öykü Ermiş
    • Ömer Mavzer
  1. Ana Sayfa
  2. İçtihatlar
  3. Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2012/11116 E. 2012/20386 K.

İçtihat

Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2012/11116 E. 2012/20386 K.

Karar merciiYargıtay 8. Ceza Dairesi

Yayımlandı
1 Ekim 2026
Güncellendi
1 Ekim 2026
Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2012/11116 E. 2012/20386 K.www.adlibilisim.org
Mahkeme
Yargıtay
Daire
8. Ceza Dairesi
Esas
2012/11116
Karar
2012/20386
Karar tarihi
13 Haziran 2012

Karar metni

8. Ceza Dairesi         2012/11116 E.  ,  2012/20386 K.

  • BANKA VE KREDI KARTLARININ KÖTÜYE KULLANILMASI
  • DOLANDIRICILIK
  • KREDI KARTI
  • MAIL ORDER
  • TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 245
  • BANKA KARTLARI VE KREDİ KARTLARI KANUNU (5464) Madde 3

"İçtihat Metni"

ÖZET: MÜDAHİLİ TELEFONLA ARAYIP BİR BANKADAN ARADIĞINI VE BANKA GÖREVLİSİ OLDUĞUNU, KREDİ KARTINDAN ÇEKİLEN KART ÜCRETİNİN İADESİ İÇİN KART BİLGİLERİNİN GEREKTİĞİNİ SÖYLEYEN VE MÜDAHİLDEN BU ŞEKİLDE TEMİN ETTİĞİ KART NUMARASI, SON KULLANMA TARİHİ VE GÜVENLİK NUMARASI BİLGİLERİNİ MAİL ORDER SİSTEMİYLE KULLANARAK BİR MAĞAZADAN ALIŞVERİŞ YAPAN SANIĞIN EYLEMİNİN, BİR BÜTÜN OLARAK, 5237 SAYILI TCK’NIN 245/1. MADDESİNDE DÜZENLENEN BAN­KA VE KREDİ KARTLARININ KÖTÜYE KULLANILMASI SUÇUNU OLUŞTURDUĞU AYRICA DOLANDIRICILIK SUÇUNDAN HÜKÜM KURULAMAYACAĞI GÖZETİL­MELİDİR.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın olay günü, mağdur Kadir dışında başka şahıslara ait kart bil­gilerini de kullanarak menfaat sağlaması eylemleri nedeniyle zamanaşımı içe­risinde dava açılması olanaklı görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

5237 sayılı TCK’nın 245/1. madde ve fıkrasında, başkasına ait bir banka veya kredi kartını, her ne suretle olursa olsun ele geçiren veya elinde bulunduran kimsenin kart sahibinin veya kartın kendisine verilmesi gereken kişinin rızası olmaksızın bunu kullanarak veya kullandırtarak kendisine veya başkasına yarar sağlarsa cezalandırılacağı hükme bağlanmıştır. Madde ge­rekçesinde de belirtildiği üzere; söz konusu madde, “banka veya kredi kartlarının hukuka aykırı olarak kullanılması suretiyle bankaların veya kredi veya banka kartı sahiplerinin zarara sokulmasını, bu yolla çıkar sağlanmasını önlemek ve failleri cezalandırmak amacıyla kaleme alınmıştır ... Aslında hır­sızlık, dolandırıcılık, güveni kötüye kullanma ve sahtecilik suçlarının ratio legis’lerinin tümünü de içeren bu fiillerin, duraksamaları ve içtihat farklılıklarını önlemek amacıyla, bağımsız suç haline getirilmeleri uygun görülmüştür.”

Öte yandan 5464 sayılı Banka Kartları ve Kredi Kartları Kanunu’nun 3/e maddesine göre kredi kartı, “nakit kullanımı gerekmeksizin mal ve hizmet alımı veya nakit çekme olanağı sağlayan basılı kartı veya fiziki varlığı bulunmayan kart numarasını” ifade etmektedir.

Somut olayda; müdahili telefonla arayıp bir bankadan aradığını ve banka görevlisi olduğunu, kredi kartından çekilen kart ücretinin iadesi için kart bilgilerinin gerektiğini söyleyen ve müdahilden bu şekilde temin ettiği kart numarası, son kullanma tarihi ve güvenlik numarası bilgilerini mail order sistemiyle kullanarak bir mağazadan alışveriş yapan sanığın eyleminin bir bütün olarak banka ve kredi kartlarının kötüye kullanılması suçunu oluş­turduğu gözetilerek 5237 sayılı TCK’nın 245/1. madde ve fıkrası uyarınca cezalandırılması ile yetinilmesi gerekirken yazılı şekilde iki ayrı suç olarak ka­bulüyle ayrıca dolandırıcılık suçundan da hüküm kurulması yasaya aykırı olup, hükmün bu nedenle bozulması gerekmektedir.

S o n u ç: Açıklanan nedenlerle, sanığın temyiz itirazları yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasa’nın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK’nın 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 13.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Kaynaklar

  1. Yargıtay kaynak belge ID: 45485900
  • Hakkımızda
  • Editoryal İlkeler
  • Kaynak ve Doğrulama Politikası
  • Düzeltme ve Güncelleme Politikası
  • Yazar Ol
  • İletişim
  • Gizlilik Politikası

© 2026 Adli Bilişim. Tüm hakları saklıdır. AdliBilişim.org’a ait özgün içerikler; avukatlar, hukukçular, akademisyenler ve hukuk fakültesi öğrencileri tarafından kaynak gösterme zorunluluğu olmaksızın mesleki, akademik ve eğitim amaçlarıyla kullanılabilir. Üçüncü kişilere ait içerik ve materyaller bu izin kapsamında değildir.