Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2021/30572 E. 2025/14286 K.

7. Ceza Dairesi         2021/30572 E.  ,  2025/14286 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2020/243 E., 2021/180 K.
SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet
HÜKÜMLER : Sanıklar hakkında ayrı ayrı mahkûmiyet, kaçak eşyanın ve nakil aracının müsaderesi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmi incelenmeksizin iade, kısmi bozma

I.Sanık ... Hakkındaki Hükme Yönelik Yapılan İncelemede;
Baykan Asliye Ceza Mahkemesinin 26.04.2018 tarihli mahkumiyet hükmünün istinaf edilmeksizin kesinleştiği, uyarlama kararına konu olan mahkumiyet hükmünün, 5252 sayılı Kanun’un yürürlük tarihi olan 01.06.2005 tarihinden sonra kesinleştiği gözetilerek, bu tarihten sonra yapılan uyarlama yargılaması sonunda verilen kararlara karşı 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 101/3. maddesi gereğince itiraz yolu açık olduğundan, itiraz niteliğinde kabul edilen sanık ...'ın temyiz dilekçesi hakkında itiraz merciince işin esasına ilişkin bir karar verilmek üzere dosyanın incelenmeksizin iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE,

II.Sanıklar ... ile ... Hakkındaki Hükümlere Yönelik Temyiz İstemlerinin İncelenmesinde;
Sanıklar hakkında kanun iadesi üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 4/2. maddesi gereği 1/4 oranında artırım yapıldıktan sonra 8 yıl 5 ay 7 gün hapis cezası yerine, 6 yıl 29... gün hapis cezasına; sanık ... hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62. maddesi gereği 1/6 oranında indirim yapıldıktan sonra, 7 yıl 10 gün hapis cezası yerine, 5 yıl 24... gün hapis cezasına hükmolunması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanık ...'ın tekerrüre esas sabıka kaydı bulunduğu halde hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanmaması; ayrıca sanık ...'in adli sicil kaydında daha ağır ceza içeren Gürpınar Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/46 Esas, 2010/171 Karar sayılı ilamı yerine yazılı ilamın tekerrüre esas alınması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Olayın oluş biçimi, sanıkların aşamalardaki savunmaları, HTS kayıtları, ele geçirilen kaçak eşyanın miktar ve mahiyeti ile eşyanın yakalanma şekli göz önüne alındığında, atılı suçun sanıklar tarafından işlendiğine dair sübuta yönelik Mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

1.Sanıkların temyizi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 06.06.2020 tarih ve 7- 2019/94270 sayılı kararı ile mahkemesine iadesine karar verilen 26.04.2018 tarihli mahkumiyet kararında, sanık ...'in neticeten 6 yıl 9 ay hapis ve 16.200,00 TL adli para cezası, sanık ...'ın neticeten 5 yıl 7 ay 15 gün hapis ve 13.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına hükmolunduğu halde, bozmadan sonra kurulan hükümde cezada kazanılmış hak gözetilmeyerek, sanık ...'in neticeten 6 yıl 29... gün hapis ve 27.000,00 TL adli para cezası, sanık ...'ın ise neticeten 5 yıl 24... gün hapis ve 22.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmek suretiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 283. maddesine aykırı davranılması,

2.Sanık ... hakkında hem hapis hem de adli para cezasına hükmedilmesi karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanmasında adli para cezalarında mükerrirlere özgü infaz rejimi uygulanmasına yasal olanak bulunmadığı halde hiçbir ayrım yapılmaksızın sanığın cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi,

3.Dava konusu kaçak eşyanın 5607 sayılı Kanun'un 13/1. maddesi yollamasıyla 5237 sayılı Kanun'un 54/4. maddesi, suçta kullanılan nakil aracının ise 5237 sayılı Kanun'un 54/1. maddesi gereği müsaderesine hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuş ise de, bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından düzeltilerek giderilmiştir.

Açıklanan nedenlerle, sanık ... müdafiin ve sanık ...'ın temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 5271 sayıl Kanun'un 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303. maddesi gereği; Sanık ... hakkındaki hüküm fıkrasında adli para cezasına ilişkin 8. bentten sonra gelmek üzere, "5271 sayılı Kanun’un 283. maddesi gereği sanığın cezada kazanılmış hakkı gözetilerek, sanık hakkındaki cezanın 6 yıl 9 ay hapis ve 16.200,00 TL adli para cezası üzerinde infazının yapılmasına,” ibaresinin eklenmesi, sanık ... hakkındaki hüküm fıkrasında adli para cezasına ilişkin 8. bentten sonra gelmek üzere, "5271 sayılı Kanun’un 283. maddesi gereği sanığın cezada kazanılmış hakkı gözetilerek, sanık hakkındaki cezanın 5 yıl 7 ay 15 gün hapis ve 13.500,00 TL adli para cezası üzerinde infazının yapılmasına,” ibaresinin eklenmesi, hükmün tekerrürle ilgili fıkrasındaki “cezanın” ibaresinin “hapis cezasının” şeklinde değiştirilmesi, hükmün nakil aracının müsaderesine ilişkin bendindeki “54” ibaresinin çıkartılarak, yerine "54/1.” ibaresinin yazılması, kaçak eşyanın müsaderesine ilişkin bendindeki “TCK'nın 54. Maddesi” ibaresinin çıkartılarak, yerine "5607 sayılı Kanun'un 13/1. maddesi yollamasıyla 5237 sayılı Kanun'un 54/4. maddesi” ibaresinin eklenmesi ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.11.2025 tarihinde karar verildi.