Ana içeriğe geç
ABAdli BilişimBilişim Hukuku ve Dijital Deliller Portalı
  • Makaleler
  • İçtihatlar
  • İçtihat Değerlendirmeleri
    • Av. Ramazan Sertan Safsöz
    • Av. Gizem Deren Pınar
    • Av. Betül Safsöz
    • Av. Gizem Aral Safsöz
    • Av. Ragıp Başol
    • Av. Ozan Ferhat Şen
    • Av. Sercan Turgay
    • Av. Öykü Ermiş
    • Ömer Mavzer
  1. Ana Sayfa
  2. İçtihatlar
  3. Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2017/833 E. 2020/174 K.

İçtihat

Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2017/833 E. 2020/174 K.

Karar merciiYargıtay 6. Ceza Dairesi

Yayımlandı
1 Ekim 2026
Güncellendi
1 Ekim 2026
Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2017/833 E. 2020/174 K.www.adlibilisim.org
Mahkeme
Yargıtay
Daire
6. Ceza Dairesi
Esas
2017/833
Karar
2020/174
Karar tarihi
28 Ocak 2020
Kaynakta belirtilen suç(lar)
Yağmaya kalkışma, banka ve kredi kartlarının kötüye kullanılması

Karar metni

6. Ceza Dairesi         2017/833 E.  ,  2020/174 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Yağmaya kalkışma, banka ve kredi kartlarının kötüye kullanılması
HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
I- Sanıklar ... ve ... hakkında yağmaya kalkışma suçundan kurulan hükümlerin incelemesinde;
Teşebbüs aşamasında kalan suç nedeniyle, TCK'nin 168. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulama olanağının bulunmadığının gözetilmemesi; karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, uyulan bozmaya, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün, tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,
II- Sanık ... hakkında banka ve kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan kurulan hükmün incelemesinde;
Sanık hakkında banka ve kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan 5237 sayılı TCK'nin 245/1, 43/1, 168. maddelerince belirlenen 1 yıl 3 ay hapis cezasından aynı Yasanın 62. maddesine göre 1/6 oranında indirim yapılırken 1 yıl 15 gün yerine, 10 ay 15 gün olarak belirlenip kısa süreli hapis cezası niteliğinde değerlendirilerek bu miktar üzerinden uygulamaya devam edilip TCK 50. ve 52. maddeleri uyarınca günlüğü 20 TL'den para cezasına çevrilip sonuç cezanın 6.300 TL adli para cezası olarak eksik tayini, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, uyulan bozmaya, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
28.06.2014 tarih ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasanın 81. maddesiyle 5275 sayılı Yasanın 106. maddesinde yapılan değişiklik uyarınca, sanık hakkında hükmedilen adli para cezasını ödememesi halinde bu cezasının hapse çevrilemeyeceğinin gözetilmesi zorunluluğu,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'un temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükümden “Ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğine” ilişkin bölümün çıkartılması suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.01.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.

Kaynaklar

  1. Yargıtay kaynak belge ID: 575470800
  • Hakkımızda
  • Editoryal İlkeler
  • Kaynak ve Doğrulama Politikası
  • Düzeltme ve Güncelleme Politikası
  • Yazar Ol
  • İletişim
  • Gizlilik Politikası

© 2026 Adli Bilişim. Tüm hakları saklıdır. AdliBilişim.org’a ait özgün içerikler; avukatlar, hukukçular, akademisyenler ve hukuk fakültesi öğrencileri tarafından kaynak gösterme zorunluluğu olmaksızın mesleki, akademik ve eğitim amaçlarıyla kullanılabilir. Üçüncü kişilere ait içerik ve materyaller bu izin kapsamında değildir.