Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2011/2710 E. 2013/25123 K.

6. Ceza Dairesi         2011/2710 E.  ,  2013/25123 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Eylemi TCK.nın 142/1-a maddesinde yazılı suçu oluşturan sanık hakkında, anılan madde yanında aynı maddenin (b) bendinde de yer verilmesi, alt sınırdan hüküm kurulması karşısında sonuca etkili bulunmamış,
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1) Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 16.10.2008 gün, 2008/5-146-245 sayılı kararında ilkeleri belirtilen ve Dairemizce de benimsenmekle yapılan uygulamalara göre; 5237 sayılı Yasa'nın 55. maddesi gereğince kazanç müsaderesinin suçun işlenmesiyle elde edilen veya suçun konusunu oluşturan ya da suçun işlenmesiyle oluşan maddi menfaatlerle, bunların değerlendirilmesi veya dönüştürülmesi sonucu ortaya çıkan ekonomik kazancın suçun mağduruna iade edilememesi halinde mümkün olduğu, somut olayda hırsızlık suçunun mağdurunun açıkça belli olduğu, bu bağlamda kazanç müsaderesi koşulları oluşmadığı halde yazılı şekilde karar verilmesi,
2) Katılan Kurum vekilinin oturumlarda hazır bulunmadığı gerekçesiyle, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre maktu vekalet ücreti yerine dilekçe yazım ücretine hükmolunması,
3) Kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkûmiyetinin yasal sonucu olarak sanığın 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (a),(b),(d), (c) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan cezasının infazı tamamlanıncaya kadar “kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri” açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, “Katılan vekiline dilekçe yazım ücretine hükmedilmesine ilişkin” bölüm çıkartılarak yerine “Katılan idare kendini vekil ile temsil ettirdiğinden, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 2008 yılı Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 500 TL maktu vekalet ücretinin sanıktan alınarak katılan idareye verilmesine” ifadesinin; TCY’nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkartılarak yerine, “sanığın, TCY’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, 3. fıkrası uyarınca da kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına” cümlesinin yazılması ve hüküm fıkrasından “55/4. maddesi uyarınca kazanç müsaderesine” ilişkin bölümün çıkartılması suretiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.