Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2009/13230 E. 2012/18705 K.

6. Ceza Dairesi         2009/13230 E.  ,  2012/18705 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme
HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanık ... 'nın yakınanlar ... ve ...'ye yönelik eylemleri nedeni ile kurulan hükümlerin incelenmesinde

Adli sicil kaydına göre 6831 sayılı kanuna muhalefetten tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58/6-7.maddeleri ile uygulama yapılmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın, TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına, karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması;

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümler
çıkarılarak yerine, “Sanığın, TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına,” cümlesi yazılmak suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II- Sanıklar ... ve ...'nın mağdurlar ... ,... ve ...'e; sanık ... 'nın ...'e; yönelik eylemleri hakkında kurulan hükümlerin incelenmesine gelince

Diğer temyiz itirazlaı yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- 10.03.2009 tarihli iddianame ile tüm sanıklar hakkında hırsızlık ve mala zarar suçlarından açılan ve 2006-245 esas sayılı dosya üzerinden bu dosya ile birleştirilme kararı verilen yakınan ...'e yönelik eylem ile ilgili; CMK'nın 147 ve 191. maddesi uyarınca, yüklenen suç anlatılıp iddianame okunduktan sonra sanıkların bu suçtan sorgusu yapılması gerekirken, bu işlemler yapılmadan sanıkların mahkumiyetine karar vermek suretiyle savunma hakkı kısıtlanarak hüküm kurulması,

2- Sanıklar ... ve ...'nin yakınan ... ve ...'ye karşı eylemleri ile ilgili ise; suçun niteliği, cezanın türü ve süresine göre; hükümden sonra 8.2.2008 tarih ve 26781 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun Geçici madde; 1/1. fıkrası yollamasıyla aynı Kanunun 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 231/5-14. madde ve fıkraları gereği sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

3- Sanıkların, TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmalarına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanıklar hakkında uygulanmamasına, karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması;

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görüldüğünden, yakınan ...'e yönelik eylemleri yönünden diğer husuları incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 01/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.