Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2008/5062 E. 2012/20223 K.

6. Ceza Dairesi         2008/5062 E.  ,  2012/20223 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : TCK.nın 245/1, 52, 62.maddeleri gereğince (2 yıl 6 ay hc ve 200.YTL Apc)

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay 11.Ceza Dairesinin 18/02/2008 tarihli görevsizlik kararı ile Dairemize gönderilmekle başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; hırsızlık suçunun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-İddianamedeki olayın anlatım biçimi ve uygulanması istenen yasa maddelerine göre; sanık hakkında,banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan 5271 sayılı CMK.nın 170. maddesine uygun olarak açılmış bir dava bulunmadığı gibi ek iddianame de düzenlenmediğinin anlaşılması karşısında; hükmün konusunun iddianamede gösterilen eylemle sınırlı olduğu gözetilmeden, dava konusu dışına çıkılarak sanığa 5271 sayılı CMK’nın 226.maddesi uyarınca ek savunma hakkı verilerek hüküm kurulması suretiyle aynı Yasanın 225/1. maddesine aykırı davranılması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

2- Oluş ve dosya içeriğine göre;sanığın suç tarihinde belirlenemeyen zaman diliminde aynı fabrikada çalıştığı yakınıcıya ait asılı elbisesinde bulanan cüzdanın içindeki kredi kartını çalarak 3 farklı iş yerinden toplamda 700 TL alış veriş yaptığının anlaşılması karşısında; eylemin 5237 sayılı Yasanın 245/1,43/1 maddesinin yanı sıra, aynı Yasanın 142/1-b maddesindeki suçu da oluşturduğunun gözetilmemesi suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

3- Sanığın, TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına; aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanı ve O Yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle kısmen tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 06.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.