Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2025/13521 E. 2026/5602 K.

2. Ceza Dairesi         2025/13521 E.  ,  2026/5602 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2019/1002 E., 2020/170 K.
SUÇ : Bilişim sistemlerinin kullanılması suretiyle hırsızlık
HÜKÜM : İlk Derece Mahkemesince verilen kararın kaldırılarak yeni hüküm kurulması (vasıf değişikliği ile)
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 245/1, 62... /2. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 80 TL adlî para cezasına hükmedildiği, sanığın istinaf talebi üzerine Konya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesince duruşma açılarak İlk Derece Mahkemesi kararının 5271 sayılı CMK'nın 280/2. maddesi uyarınca kaldırılarak, sanık hakkında (vasıf değişikliği ile) bilişim sistemlerinin kullanılması suretiyle hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK'nın 142/2-e ve 62/1. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezasına hükmedildiği ve aleyhe istinaf olmadığından 5271 sayılı CMK'nın 283. maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkı gözetilerek sonuç cezanın 2 yıl 6 ay hapis cezası olarak belirlenmesine karar verildiği anlaşılmakla, hükmün 5271 sayılı CMK'nın 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır." ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir." şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanığın temyiz isteminin, atılı suçu işlemediğine, zararı karşılamak için süre istediğine, ardından verilen cezada indirim yapılarak cezasının seçenek yaptırımlara çevrilmesi gerektiğine, eksik inceleme ile karar verildiğine, adîl yargılanma hakkı tanınmadığına, üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına, bu nedenle beraatine karar verilmesine, aksi takdirde ise lehe olan hükümlerin uygulanması gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Hükmolunan 4 yıl 2 ay hapis cezasının, 2 yıl 6 ay hapis cezasının yanısıra 80 TL adlî para cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Sanık hakkında bilişim sistemlerinin kullanılması suretiyle hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet kararının kaldırılarak yeni hüküm kurulması (vasıf değişikliği ile) suretiyle mahkûmiyete dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz isteminin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, usûl ve yasaya uygun olan Konya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Hadim Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin de Konya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 31.03.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.