İçtihat
Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/10197 E. 2024/17061 K.
- Yayımlandı
- Güncellendi
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 2. Ceza Dairesi
- Esas
- 2022/10197
- Karar
- 2024/17061
- Karar tarihi
- Kaynakta belirtilen suç(lar)
- Hırsızlık, mala zarar verme
Karar metni
2. Ceza Dairesi 2022/10197 E. , 2024/17061 K.
"İçtihat Metni"
B O Z M A Ü Z E R İ N E
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2019/340 E., 2021/245 K.
SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme
HÜKÜMLER: Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak,
1. Sanığın, katılanın da hazır bulunduğu 29.11.2019 tarihli duruşmada katılanın zararını gidermek istediğini beyan etmesi üzerine mahkemece sanığa zararı gidermesi için bir sonraki celseye kadar süre verildiğinin, ancak sonraki celselere tarafların katılmadığının ve zararın giderilip giderilmediğine dair dosyaya herhangi bir bildirimde bulunulmadığının, sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde katılanın zararının sanık tarafından 09.02.2021 tarihinde elden ödeme yapılarak giderildiğini beyan ettiğinin anlaşılması karşısında; katılandan suç nedeniyle oluşan zararının tam olarak karşılanıp karşılanmadığı, karşılanmış ise hangi tarihte karşılandığının sorularak sonucuna göre sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/2. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmasında zorunluluk bulunması,
2. Sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde; sanık hakkında tekerrüre esas alınan Bakırköy 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.05.2010 tarihli ve 2009/364 Esas, 2010/345 Karar sayılı ilamına konu hırsızlık suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiğini beyan etmesi, UYAP'tan yapılan kontrolde sanığın eski hale getirme istemi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 17. Ceza Dairesinin 04.04.2018 tarihli ilamı ile eski hale getirme isteminin kabulü ile tekerrüre esas alınan hükmün bozulmasına karar verildiğinin anlaşılması karşısında, bu husus araştırılarak tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
3. Sanık hakkında Dairemizin 30.05.2019 tarihli bozma ilamından önce verilen ve sanık tarafından temyiz edilen 10.12.2014 tarihli kararda; hırsızlık suçundan hesap hatası sonucu hükmolunan 18 ay hapis cezasına ilişkin hükmün, 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanık lehine kazanılmış hak teşkil ettiği, sanık hakkında bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda tayin olunan 1 yıl 8 ay hapis cezasının 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi gereğince 18 ay hapis cezası üzerinden infazına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
4. Lehe bozma sonrası yapılan yargılama giderlerinin sanıktan tahsiline karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Kaynaklar
- Yargıtay kaynak belge ID: 1125111000