Ana içeriğe geç
ABAdli BilişimBilişim Hukuku ve Dijital Deliller Portalı
  • Makaleler
  • İçtihatlar
  • İçtihat Değerlendirmeleri
    • Av. Ramazan Sertan Safsöz
    • Av. Gizem Deren Pınar
    • Av. Betül Safsöz
    • Av. Gizem Aral Safsöz
    • Av. Ragıp Başol
    • Av. Ozan Ferhat Şen
    • Av. Sercan Turgay
    • Av. Öykü Ermiş
    • Ömer Mavzer
  1. Ana Sayfa
  2. İçtihatlar
  3. Yargıtay 13. Ceza Dairesi 2012/19453 E. 2013/1026 K.

İçtihat

Yargıtay 13. Ceza Dairesi 2012/19453 E. 2013/1026 K.

Karar merciiYargıtay 13. Ceza Dairesi

Yayımlandı
1 Ekim 2026
Güncellendi
1 Ekim 2026
Yargıtay 13. Ceza Dairesi 2012/19453 E. 2013/1026 K.www.adlibilisim.org
Mahkeme
Yargıtay
Daire
13. Ceza Dairesi
Esas
2012/19453
Karar
2013/1026
Karar tarihi
21 Ocak 2013
Kaynakta belirtilen suç(lar)
Hırsızlık

Karar metni

(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/19453 E.  ,  2013/1026 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Sanığın temyiz dışı diğer sanıklarla iştirak halinde bir gün arayla iki kez işyerinin sağlam ve muhkem kilidini kırıp içeri girerek suç konusu eşyaları almaları şeklinde gerçekleşen eylemin 5237 Sayılı TCK'nın 142/1-b, 143/1, 43. maddelerinde düzenlenen zincirleme hırsızlık suçunun yanında 116/2-4 ve 119/1-c maddesinde düzenlenen birden fazla kişiyle birlikte işyeri dokunulmazlığının ihlali ve 151/1. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçlarını oluşturduğu ve işyeri dokunulmazlığını ihlal suçunun birden fazla kişiyle işlenmesinden ötürü şikayete ve uzlaşmaya tabi olmadığı gözetilmeden değerlendirme yapılmış ise de, eyleme uyan 765 Sayılı TCK’nın 493/1-son ve 522 maddelerine göre sanığa alt sınırdan ceza verilmesi halinde bile 5237 Sayılı Yasa ile yapılan uygulamanın sanık lehine olması nedeniyle sonuca etkili görülmediğinden, 5237 Sayılı TCK'nın 143. maddesi gereği cezadan artırım yapılırken takdir hakkının kullanılması suretiyle üst sınırdan ceza verildiğinden bu hususlarda 2 ve 4 nolu bozma isteyen düşünceler benimsenmemiştir.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Sanığın temyiz dışı diğer sanıklarla mağdurun işyerinden 40.000 TL değerindeki 247 top kumaşı aldığının anlaşılması karşısında, suç konusu eşyanın değeri dikkate alınarak 5237 sayılı TCK nın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,
2-Sanığın temyiz dışı diğer sanıklarla birlikte yakalandıktan sonra atılı suçu ikrar ederek, kovuşturma başlamadan suç konusu eşyaları depoladıkları yeri gösterdikleri, mağdurun kovuşturma beyanında çalınan 247 top kumaştan 245 tanesini yer gösterme sonucu teslim aldığını beyan ettiğinin anlaşılması karşısında, mağdurun 5237 sayılı TCK'nın 168/4. maddesi gereğince kısmi iade nedeniyle ceza indirimine rıza gösterip göstermeyeceğinin sorularak sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
3-Sanığa ek savunma hakkı tanınmadan 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesiyle cezadan artırım yapılması suretiyle 5271 Sayılı CMK'nın 226. maddesine aykırı davranılması,
4-5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinin (e) fıkrasındaki hak yoksunluğunun aynı maddenin a, b ve d fıkralarındaki hak yoksunlukları gibi mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, (c) fıkrasındaki kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun ise, koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, sanığın ceza süresi yönünden kazanılmış hakkının gözetilmesine, 21.01.2013 tarihinde oy birliği ile karar verildi.

Kaynaklar

  1. Yargıtay kaynak belge ID: 713226600
  • Hakkımızda
  • Editoryal İlkeler
  • Kaynak ve Doğrulama Politikası
  • Düzeltme ve Güncelleme Politikası
  • Yazar Ol
  • İletişim
  • Gizlilik Politikası

© 2026 Adli Bilişim. Tüm hakları saklıdır. AdliBilişim.org’a ait özgün içerikler; avukatlar, hukukçular, akademisyenler ve hukuk fakültesi öğrencileri tarafından kaynak gösterme zorunluluğu olmaksızın mesleki, akademik ve eğitim amaçlarıyla kullanılabilir. Üçüncü kişilere ait içerik ve materyaller bu izin kapsamında değildir.