İçtihat
Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/1305 E. 2024/7193 K.
- Yayımlandı
- Güncellendi
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 12. Ceza Dairesi
- Esas
- 2022/1305
- Karar
- 2024/7193
- Karar tarihi
- Kaynakta belirtilen suç(lar)
- 2863 sayılı Kanuna aykırılık
Karar metni
12. Ceza Dairesi 2022/1305 E. , 2024/7193 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2019/243 - 2020/1646
SUÇ : 2863 sayılı Kanuna aykırılık
HÜKÜM : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında 2863 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan, aynı Kanun'un 65/1, 5237 sayılı TCK'nın 62, 51/1-3. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 4 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hapis cezasının ertelenmesine karar verilmiş, katılan vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile duruşmalı yapılan inceleme neticesinde İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında 2863 sayılı Kanun'un 65/1, 5237 sayılı TCK'nın 62, 52/2-4, 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 26.600,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması görüşünü içerir tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği, atılı suçu işlemediğine, suç işleme kastının bulunmadığına, suça konu taşınmazla ilgili olarak yapı kayıt belgesi alındığına, teşdite ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
13.09.2017 tarihinde BİMER'e yapılan müracaatla sanık tarafından Göreme Beldesi'nde 2683 sayılı Kanun'a aykırı inşaai faaliyetler gerçekleştirildiği yönünde şikayette bulunulması üzerine Nevşehir Kültür Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu Müdürlüğünce incelemelere başlanıldığı, anılan Kurulun 12.11.1999 tarih ve 1123 sayılı kararı ile 3. derece doğal sit alanı, 04.07.2012 tarih 325 sayılı kararı ile de 3. derece arkeolojik sit alanı olarak tescilli bölgede kalan mülkiyeti sanığa ait olan arsa vasıflı taşınmazda yapılan incelemeler sonunda düzenlenen 12.01.2018 tarihli raporda, taşınmazın bir kısmının bodrum + zemin, bir kısmının zemin +1 kat, bir kısmının zemin + 2 kattan oluştuğu, kesme taştan yığma tekniği ile yapılmış çok sayıda odası olan binada kayaya müdahale edilerek oda ve merdiven açıldığı, mekan genişletildiği, ağırlığı kesme taş olmakla birlikte briketten örülmüş duvarların mevcut olduğu, binanın düz damlı olup kalkerli taş ile kaplandığının tespit edildiği, dosya kapsamında mevcut 05.11.2018 tarihli bilirkişi raporunda, taşınmazda yapılan uygulamaların Kurul onaylı proje gerektirdiği, doğal dokuya zarar verdiği, doğal kaya oyma tekniği ile yapılan kısımlarının geriye dönüşümlerinin mümkün olmadığı, izinsiz uygulamaların bir kısmının yapı ruhsatnamesine esas proje kapsamı dışında, doğal kaya kazısı yapılmak suretiyle gerçekleştirildiği belirtilmiştir.
İlk derece mahkemesince yapılan değerlendirmede, dosyada mevcut bilgi ve belgeler, bilirkişi raporları, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede, sanığın üzerine atılı suçu işlediği sabit görülerek neticeten 1 yıl 8 ay hapis ve 4 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hapis cezasının ertelenmesine dair hüküm tesis edilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesince, katılan vekilinin istinaf başvurusu üzerine duruşmalı yapılan inceleme neticesinde, ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak, sanığın sübut bulan 2863 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan eylemine uyan, aynı Kanun'un 65/1. maddesi uyarınca suçun işleniş biçimi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, inşai ve fiziki müdahalenin niteliği dikkate alınarak sanık hakkında neticeten 2 yıl 6 ay hapis ve 26.660,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına dair hüküm tesis edilmiştir.
IV. GEREKÇE VE KARAR
2863 sayılı Kanunun 9. maddesinde, Koruma Yüksek Kurulunun ilke kararları çerçevesinde koruma bölge kurullarınca alınan kararlara aykırı olarak, korunması gerekli taşınmaz kültür ve tabiat varlıkları ve koruma alanları ile sit alanlarında inşai ve fiziki müdahalede bulunulmayacağının düzenlendiği, anılan düzenlemeye aykırı olarak, izin alınmaksızın inşai ve fiziki müdahalede bulunulmasının ise, aynı Kanunun 65. maddesi ile yaptırım altına alındığı, buna karşılık, 3194 sayılı İmar Kanununa 11.05.2018 tarih ve 7143 sayılı Kanunun 16. maddesi ile eklenen geçici 16. maddede, ruhsatsız veya ruhsat ve eklerine aykırı yapıların kayıt altına alınması ve imar barışının sağlanması amacıyla yapı kayıt belgesi verilebileceği hükme bağlanmış olup, 2863 sayılı Kanuna tezahürü bulunmayan bahse konu düzenlemenin, anılan Kanunun 65. maddesinde tanımlanan inşai ve fiziki müdahale suçlarının unsurlarını etkilemeyeceği, zira, yapı kayıt belgesi verilmesinin, ruhsatsız veya ruhsat ve eklerine aykırı yapıların kayıt altına alınmasını sağlamakla birlikte, korunması gerekli taşınmaz kültür ve tabiat varlıkları ve koruma alanları ile sit alanlarında, kültür varlıkları yönünden koruma bölge kurullarından, tabiat varlıkları ve doğal sit alanları yönünden Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüklerinden izin alınmaksızın gerçekleştirilen inşai ve fiziki müdahaleleri hukuka uygun hale getirmeyeceği değerlendirilmiştir.
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve Kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Nevşehir 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.12.2024 tarihinde karar verildi.
Kaynaklar
- Yargıtay kaynak belge ID: 1109777100