Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2021/2743 E. 2025/5196 K.

12. Ceza Dairesi         2021/2743 E.  ,  2025/5196 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/52 E., 2016/243 K.
SUÇ : Taksirle öldürme
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62, 58/1-6-7 maddeleri uyarınca 2 yıl 11 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve mükerrirliğe karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tekerrür hükümlerinin kasıtlı suçla taksirli suç arasında uygulanmasının ve taksirli suçlarda cezanın takdiri sırasında failin kastının ağırlığı gerekçesine dayanılmasının hukuka aykırı olduğundan bahisle bozma kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği; gerekçe içermemektedir.

III. OLAY VE OLGULAR
Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; olay günü, sanığın idaresindeki otomobille, meskun mahal dışında, gece vakti, aydınlatmanın bulunmadığı, bölünmüş ıslak asfalt kaplama karayolunda seyrederken, olay mahalline geldiğinde, aracının sağ ön kısımlarıyla, hemen önünde seyreden sürücü ... idaresindeki kamyonun sol yan kısımlarına çarparak, takla atması suretiyle aracın içindeki yolcunun ölümüyle sonuçlanan olayda, mahkemece, asli kusurlu şekilde neticeye sebebiyet verdiği kabul edilen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanığın yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1-) Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 13.10.2020 tarihli ve 2017/12-833 Esas, 2020/415 Karar sayılı kararında da açıklandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde 5237 sayılı TCK'nın 61.maddesinin birinci fıkrasının (f) bendindeki''failin kastının ağırlığı'' ile (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik'' gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,

2-)5237 sayılı Kanun'un 58/4.maddesi gereğince kasıtlı suçlarla taksirli suçlar arasında tekerrür hükümlerinin uygulanmayacağının gözetilmemesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle Çifteler Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği, hükmün 1. fıkrasının birinci paragrafındaki ''failin kastının ağırlığı'' ve"failin güttüğü amaç ve saik'' ibaresinin çıkarılması ve tekerrüre ilişkin aynı fıkranın yedinci ve sekizinci paragraflarının hükümden çıkartılmak suretiyle hükmün, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
12.06.2025 tarihinde karar verildi.