Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/43002 E. 2026/296 K.

11. Ceza Dairesi         2021/43002 E.  ,  2026/296 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2019/280 E. 2020/352 K.
SUÇ : Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Dairemizce de benimsenen, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23.01.2018 tarihli ve 2017/463 Esas, 2018/20 Karar sayılı ile 23.01.2018 tarihli ve 2015/962 Esas, 2018/16 Karar sayılı ilamlarında da belirtildiği üzere sanık hakkında, hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinde 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca infazda yetkiyi kısıtlayacak şekilde "ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği" şeklinde karar verilmiş ise de, 5275 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan 6545 sayılı Kanun'un 81 inci maddesiyle yapılan değişikliğin ve 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesi hususunun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık müdafiinin diğer temyiz nedenleri ve katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;
Katılanın zararı; katılan tarafından ibraz edilen banka dekontları, şikayetten sonra tahkikat sırasında sanık ... ...'in bahsi geçen sigorta acentesi olarak işlettiği iş yerinde yapılan aramada ele geçen sahte banka dekontları ile sanık ... ...'in savunmasında katılan ... tarafından kendisine verildiğini kabul ettiği paraların miktarı ve ... Bankasının cevabi yazıları göz önünde bulundurulduğunda; toplam 105.000 TL miktarındaki paranın değişik zamanlarda katılan ... tarafından sanık ... ...'e verildiği, bu hali ile katılanın zararının 223.000 tl olduğu yönündeki soyut beyanı karşısında, belgelendirilen maddi zararı 105.000 TL olduğu halde mahkemece hatalı değerlendirme sonucu 223.000 TL olarak kabulü ile fazla adli para cezasına hükmedilmiş olması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği, hüküm fıkralarının adli para cezasına ilişkin kısımlarından "22300", "18583" ve "371.660 TL" ibarelerinin çıkartılarak yerine sırasıyla "10500 gün", "8750 gün" ve "175.000 TL" ibarelerinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08.01.2026 tarihinde karar verildi.