İçtihat
Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/36474 E. 2024/15760 K.
- Yayımlandı
- Güncellendi
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 11. Ceza Dairesi
- Esas
- 2021/36474
- Karar
- 2024/15760
- Karar tarihi
- Kaynakta belirtilen suç(lar)
- Güveni kötüye kullanma
Karar metni
11. Ceza Dairesi 2021/36474 E. , 2024/15760 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2019/250 E., 2020/24 K.
SUÇ : Güveni kötüye kullanma
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. ancak;
1.Sanığın kendisine 100 TL harcama yapması maksadıyla verilen kredi kartından katılanın bilgisi ve rızası dışında başka harcamalar yapmaktan ibaret eyleminin, 5237 sayılı Kanun'un 245/1. Maddesinde düzenlenen banka ve kredi kartlarının kötüye kullanması oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfını belirleyen Yargıtay bozma ilamına uyma kararı verildiği halde güveni kötüye kullanma suçundan hüküm kurulması,
2.Kabule göre de;
a.Suç tarihi bakımından; sanık tarafından dosyaya sunulan hesap ekstresine göre son harcamanın "05.03.2013" tarihinde yapıldığı anlaşıldığından, gerekçeli karar başlığında "05.03.2013" şeklinde yazılması gereken suç tarihinin "15.02.2013" olarak yazılmış olması,
b.Sanığın, katılana ait kredi kartıyla birden fazla işyerinden alışveriş yapmaktan ibaret eylemlerinin zincirleme olarak gerçekleştiği ve hakkında 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesinde düzenlenen zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle eksik ceza tayini,
c.Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olan, 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki hak yoksunluklarının, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı gözetilerek hüküm kurulmaması,
Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca Tebliğnameye kısmen uygun olarak oy birliğiyle BOZULMASINA, aynı yasanın 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
17.12.2024 tarihinde karar verildi.
Kaynaklar
- Yargıtay kaynak belge ID: 1147823100