Ana içeriğe geç
ABAdli BilişimBilişim Hukuku ve Dijital Deliller Portalı
  • Makaleler
  • İçtihatlar
  • İçtihat Değerlendirmeleri
    • Av. Ramazan Sertan Safsöz
    • Av. Gizem Deren Pınar
    • Av. Betül Safsöz
    • Av. Gizem Aral Safsöz
    • Av. Ragıp Başol
    • Av. Ozan Ferhat Şen
    • Av. Sercan Turgay
    • Av. Öykü Ermiş
    • Ömer Mavzer
  1. Ana Sayfa
  2. İçtihatlar
  3. Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/21941 E. 2024/15593 K.

İçtihat

Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/21941 E. 2024/15593 K.

Karar merciiYargıtay 11. Ceza Dairesi

Yayımlandı
1 Ekim 2026
Güncellendi
1 Ekim 2026
Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/21941 E. 2024/15593 K.www.adlibilisim.org
Mahkeme
Yargıtay
Daire
11. Ceza Dairesi
Esas
2021/21941
Karar
2024/15593
Karar tarihi
16 Aralık 2024
Kaynakta belirtilen suç(lar)
Banka veya kredi kartının kötüye kullanılması, hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

Karar metni

11. Ceza Dairesi         2021/21941 E.  ,  2024/15593 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/996 E. 2015/589 K.
SUÇLAR :Banka veya kredi kartının kötüye kullanılması, hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma
HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;
Sanık ... hakkında hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma ve banka veya kredi kartının kötüye kullanılması suçlarından ayrı ayrı mahkumiyet hükümleri kurulmuş ise de, BY İnşaat isimli firmanın sahibi olan katılan ...'ın Ramazan bayramı tatiline çıkacağı gerekçesi ile yanında çalışan sanık ...'a çalışanlara ve taşeronlara ödeme yapması amacıyla 25.000 Türk lirası limitli kredi kartını verdiği, yapılan kovuşturma neticesinde sanık ...'ın katılanın kendisine vermiş olduğu kredi kartını veriliş amacına aykırı olarak farklı zamanlarda kendi lehine toplamda 11,500 Türk lirası tutarlı harcama yaparak kullandığı ve sanığın savunmasında bu durumu kabul ettiği dikkate alındığında, katılan ve sanık beyanlarında sanığın bekçi olarak çalıştığı, görev tanımında işçilere maaşını dağıtma gibi bir sorumluluk ve görevinin olmadığı, bu hali ile eylemin kül halinde 5237 sayılı Kanun’un 245. maddesinin birinci fıkrasında tanımlanan banka veya kredi kartının kötüye kullanılması suçunu oluşturduğu ve sanığın kredi kartı ile birden fazla harcama yapmış olması da gözönüne alınarak zincirleme suç hükümleri uygulanarak cezalandırılması cihetine gidilmesi gerekirken, her iki suçtan ayrı ayrı hükümler kurulmak suretiyle fazla ceza tayini,
Kabule göre de;
1) Sanığa yüklenen ve 5237 sayılı TCK’nin 155/2. maddesinde düzenlenen hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçu nedeniyle, 24.10.2019 tarih ve 30928 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemleri yapılmasından sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
2) Sanık hakkında doğrudan hükmolunan adli para cezalarının ödenmemesi halinde hapse çevrileceğinin ihtar edilmesinin, 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesindeki düzenlemeye aykırı olmaması ve 5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddesinde yapılan değişikliğin dikkate alınmasında zorunluluk bulunması,
3) 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesi,
Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükümlerin Tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 16.12.2024 tarihinde oybirliği ile karar verildi.

Kaynaklar

  1. Yargıtay kaynak belge ID: 1123919600
  • Hakkımızda
  • Editoryal İlkeler
  • Kaynak ve Doğrulama Politikası
  • Düzeltme ve Güncelleme Politikası
  • Yazar Ol
  • İletişim
  • Gizlilik Politikası

© 2026 Adli Bilişim. Tüm hakları saklıdır. AdliBilişim.org’a ait özgün içerikler; avukatlar, hukukçular, akademisyenler ve hukuk fakültesi öğrencileri tarafından kaynak gösterme zorunluluğu olmaksızın mesleki, akademik ve eğitim amaçlarıyla kullanılabilir. Üçüncü kişilere ait içerik ve materyaller bu izin kapsamında değildir.