Ana içeriğe geç
ABAdli BilişimBilişim Hukuku ve Dijital Deliller Portalı
  • Makaleler
  • İçtihatlar
  • İçtihat Değerlendirmeleri
    • Av. Ramazan Sertan Safsöz
    • Av. Gizem Deren Pınar
    • Av. Betül Safsöz
    • Av. Gizem Aral Safsöz
    • Av. Ragıp Başol
    • Av. Ozan Ferhat Şen
    • Av. Sercan Turgay
    • Av. Öykü Ermiş
    • Ömer Mavzer
  1. Ana Sayfa
  2. İçtihatlar
  3. Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2012/11617 E. 2012/11401 K.

İçtihat

Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2012/11617 E. 2012/11401 K.

Karar merciiYargıtay 11. Ceza Dairesi

Yayımlandı
1 Ekim 2026
Güncellendi
1 Ekim 2026
Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2012/11617 E. 2012/11401 K.www.adlibilisim.org
Mahkeme
Yargıtay
Daire
11. Ceza Dairesi
Esas
2012/11617
Karar
2012/11401
Karar tarihi
12 Haziran 2012
Kaynakta belirtilen suç(lar)
Bilişim sistemleri banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık

Karar metni

11. Ceza Dairesi         2012/11617 E.  ,  2012/11401 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Bilişim sistemleri banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık
HÜKÜM : Uyarlama yargılaması sonucunda 5237 sayılı TCK'nun 158/1-f, 43, 62/1, 52/2. maddelerinin uygulanarak hükümlü sanığın 2 yıl 1 ay hapis ve 1.640 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına

Bozma kararına uyularak yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre hükümlü müdafinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:
Ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 04.07.2006 gün ve 128/177 sayılı kararında açıklandığı üzere; kesinleşip infaz aşamasında olan hükümlerle ilgili olarak uyarlama yargılaması sonucunda verilen kararların kazanılmış hak oluşturmayacağı cihetle, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca lehe yasanın kesinleşmiş hükümdeki 765 sayılı TCK.nun uygulanması ile ortaya çıkan sonuç ile 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun ilgili tüm hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı, somut olayda hükümlünün sahte belgelerle aldığı kredi kartını değişik zamanlarda farklı yerlerde kullanarak haksız menfaat sağlamaktan ibaret eyleminin 5237 sayılı TCK'nun 245/3. maddesindeki banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçunu oluşturacağı ve anılan Yasanın 158/1-f maddesinin uygulanma yerinin bulunmadığı, bu nedenle hükmün gerekçe bölümünde lehe yasa tespit edilirken hükümlünün kesinleşen ilk hükümdeki uygulaması ile 5237 sayılı TCK.nun 245/3, 43, 62 ve 53. maddeleri uygulanarak elde edilen sonucun karşılaştırılması gerektiği, bu durumda ise 5237 sayılı yasa hükümlerinin aleyhe sonuç doğurduğu, 5252 sayılı Yasanın 5/1 ve 6/1. maddeleri uyarınca kanunlardaki ağır hapis cezalarının hapis; ağır para cezalarının da adli para cezasına dönüştürüleceği hükümleri de gözetilerek, kesinleşen hükmün aynen infazına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması yasaya aykırı ise de; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı Yasanın 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından 5237 sayılı Yasanın 158/1-f, 43, 62, 52/2, 53 ve 63. maddelerinin uygulanmasına ilişkin kısımlar tümden çıkartılıp yerine, “uyarlama yapılmasına yer olmadğına, kesinleşen 11.10.2001 gün 2000/319-2001/215 Esas-Karar sayılı ilamdaki ağır hapis cezasının hapis” ağır para cezalarının da adli para cezasına çevrilerek ilk hükmün aynen infazına denilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12/06/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Kaynaklar

  1. Yargıtay kaynak belge ID: 1083840000
  • Hakkımızda
  • Editoryal İlkeler
  • Kaynak ve Doğrulama Politikası
  • Düzeltme ve Güncelleme Politikası
  • Yazar Ol
  • İletişim
  • Gizlilik Politikası

© 2026 Adli Bilişim. Tüm hakları saklıdır. AdliBilişim.org’a ait özgün içerikler; avukatlar, hukukçular, akademisyenler ve hukuk fakültesi öğrencileri tarafından kaynak gösterme zorunluluğu olmaksızın mesleki, akademik ve eğitim amaçlarıyla kullanılabilir. Üçüncü kişilere ait içerik ve materyaller bu izin kapsamında değildir.