Ana içeriğe geç
ABAdli BilişimBilişim Hukuku ve Dijital Deliller Portalı
  • Makaleler
  • İçtihatlar
  • İçtihat Değerlendirmeleri
    • Av. Ramazan Sertan Safsöz
    • Av. Gizem Deren Pınar
    • Av. Betül Safsöz
    • Av. Gizem Aral Safsöz
    • Av. Ragıp Başol
    • Av. Ozan Ferhat Şen
    • Av. Sercan Turgay
    • Av. Öykü Ermiş
    • Ömer Mavzer
  1. Ana Sayfa
  2. İçtihatlar
  3. Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2011/917 E. 2013/3061 K.

İçtihat

Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2011/917 E. 2013/3061 K.

Karar merciiYargıtay 11. Ceza Dairesi

Yayımlandı
1 Ekim 2026
Güncellendi
1 Ekim 2026
Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2011/917 E. 2013/3061 K.www.adlibilisim.org
Mahkeme
Yargıtay
Daire
11. Ceza Dairesi
Esas
2011/917
Karar
2013/3061
Karar tarihi
25 Şubat 2013
Kaynakta belirtilen suç(lar)
Kredi kartının kötüye kullanılması

Karar metni

11. Ceza Dairesi         2011/917 E.  ,  2013/3061 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi
SUÇ : Kredi kartının kötüye kullanılması
HÜKÜM : 5237 sayılı TCK.nun 245/1, 31/3, 62, 50/1.a, 52/2. maddeleri geregince 1 yıl 8 yıl hapis cezası ve 320 YTL adli para cezası. 5237 sayılı TCK' nun 51/1-3-5-7. maddesi gereğince cezanın ertelenmesi.

Kabule göre; kredi kartının birden fazla iş yerinde kullanılması sebebiyle zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini, 5237 sayılı TCK'nun 51. maddesi gereğince sadece hapis cezasının ertelenmesine karar verilebileceği halde suça sürüklenen çocuğa verilen hapis ve adli para cezalarında ayırım yapılmaksızın karar verilmesi isabetsizlikleri aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
1)Suça sürüklenen çocuğun, arkadaşı ...'nin annesi olan müştekiye ait kredi kartını ele geçirip değişik iş yerlerinde kullandığının iddia ve kabul olunduğu olayda; sanığın olay günü ...'nin evinde kaldığını, sabah beraber evden çıkıp müştekinin kredi kartıyla ...'nin alışveriş yaptığını, birlikte girdikleri iş yerlerinde yapılan harcama sliplerini ...'nin imzaladığını, birkaç yerde ise ...'nin annesi sebebiyle kendisini tanıyacakları için onun adına alışveriş yapmasını istediğinden kartı kullandığını savunması, tanık ...'nin mahkemede Ocağın 17'sinde pideciye olan borcunu ödemeye gittiği sırada suça sürüklenen çocuk ile birlikte yemek yediklerini, borcunu kredi kartıyla ödediğini beyan etmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak biçimde belirlenebilmesi bakımından, suçta kullanılan kredi kartının olay gününü içeren hesap ekstresi getirtilip, başka iş yerlerinden de alışveriş yapılıp yapılmadığı, yapılmış ise çalışanları tanık olarak dinlenip, bu harcamalara ilişkin slipler ile emanete kayıtlı slipler üzerinde imza incelemesi yaptırılarak, soruşturma aşamasında beyanları alınmış olan ..., ..., ... ve ...'nın yargılama aşamasında da tanık sıfatıyla ifadelerine başvurularak sonucuna göre hukuki durumun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,
Kabul ve uygulamaya göre de;
2) Suça sürüklenen çocuğa ait onaylı nüfus ve adli sicil kayıtlarının getirtilmeden hüküm kurulmak suretiyle 5271 sayılı CMK’nun 209. maddesine aykırı davranılması,
3) Hüküm fıkrasında 5237 sayılı TCK'nun 31/3 maddesinin uygulanması sonucu belirlenen 2 yıl hapis ve 20 gün adli para cezasından 5237 sayılı TCK'nun 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılması sonucu 1 yıl 8 ay hapis cezası ve 16 gün adli para cezasının belirlenmesi gerekirken 1 yıl 8 yıl hapis ve 16 gün adli para cezası belirlenmek suretiyle yazım yanlışı yapılması,
Yasaya aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 25.02.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.

Kaynaklar

  1. Yargıtay kaynak belge ID: 1068242100
  • Hakkımızda
  • Editoryal İlkeler
  • Kaynak ve Doğrulama Politikası
  • Düzeltme ve Güncelleme Politikası
  • Yazar Ol
  • İletişim
  • Gizlilik Politikası

© 2026 Adli Bilişim. Tüm hakları saklıdır. AdliBilişim.org’a ait özgün içerikler; avukatlar, hukukçular, akademisyenler ve hukuk fakültesi öğrencileri tarafından kaynak gösterme zorunluluğu olmaksızın mesleki, akademik ve eğitim amaçlarıyla kullanılabilir. Üçüncü kişilere ait içerik ve materyaller bu izin kapsamında değildir.