Ana içeriğe geç
ABAdli BilişimBilişim Hukuku ve Dijital Deliller Portalı
  • Makaleler
  • İçtihatlar
  • İçtihat Değerlendirmeleri
    • Av. Ramazan Sertan Safsöz
    • Av. Gizem Deren Pınar
    • Av. Betül Safsöz
    • Av. Gizem Aral Safsöz
    • Av. Ragıp Başol
    • Av. Ozan Ferhat Şen
    • Av. Sercan Turgay
    • Av. Öykü Ermiş
    • Ömer Mavzer
  1. Ana Sayfa
  2. İçtihatlar
  3. Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2011/3427 E. 2013/2118 K.

İçtihat

Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2011/3427 E. 2013/2118 K.

Karar merciiYargıtay 11. Ceza Dairesi

Yayımlandı
1 Ekim 2026
Güncellendi
1 Ekim 2026
Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2011/3427 E. 2013/2118 K.www.adlibilisim.org
Mahkeme
Yargıtay
Daire
11. Ceza Dairesi
Esas
2011/3427
Karar
2013/2118
Karar tarihi
11 Şubat 2013
Kaynakta belirtilen suç(lar)
Kredi kartını kötüye kullanmak, hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal etmek

Karar metni

11. Ceza Dairesi         2011/3427 E.  ,  2013/2118 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kredi kartını kötüye kullanmak, hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal etmek
HÜKÜM : 1- Konut dokunulmazlığını ihlal suçundan; 5237 sayılı TCK.nun 116/1, 62, 53/1. md.leri gereğince 5 ay hapis cezası ve hak yoksunluğu
2- Hırsızlık suçundan; 5237 sayılı TCK.nun 142/1-b, 62, 53/1. md.leri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ve hak yoksunluğu
3- Kredi kartını kötüye kullanmak suçundan; 5237 sayılı TCK.nun 245/1, 43, 62, 53/1. md.leri gereğince 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ve hak yoksunluğu

1- Sanık hakkında '' kredi kartını kötüye kullanmak ve hırsızlık '' suçlarından verilen mahkumiyet kararlarına yönelik sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Cep telefonu ile cüzdanı çalınan ve cüzdan içindeki kredi kartı alışverişte kullanılan katılanın maddi zararlarının giderilmediği anlaşıldığından sanık hakkında TCK.nun 168 ve yine aynı gerekçelerle CMK.nun 231. maddesinin uygulanamayacağı anlaşıldığından, hırsızlık suçu yönünden tebliğnamedeki (a) sayılı bozma düşüncesine iştirak olunmamıştır.
Kredi kartını kötüye kullanmak suçundan hükmolunan ceza miktarı itibariyle 5728 sayılı Yasayla değişik CMK.nun 231. maddesinin uygulanma olanağı bulunmayan sanık hakkında yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere ve incelenen dosya içeriğine göre sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1- Sanık hakkında hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak, 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 1. fıkrasının c bendinde yer alan, sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerine ilişkin haklardan koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerekirken infazda tereddüt yaratacak şekilde koşullu salıverilme tarihine kadar sanığın TCK'nun 53/1. maddesinin (c) fıkrasında belirtilen '' velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılmasına '' denilmek suretiyle 5237 sayılı TCK'nun 53/3. maddesine aykırı şekilde hükümler kurulması,
2- Hırsızlık suçundan verilen temel cezadan takdiri indirim yapılırken uygulama maddesinin gösterilmemesi,
Yasaya aykırı ise de; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı Yasanın 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkralarından 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkartılarak, yerine, ''5237 sayılı Yasanın 53. maddenin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın c bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme tarihine, 1. fıkranın diğer bentlerinde yazılı haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına'' denilmek, yine hırsızlık suçundan kurulan hüküm fıkrasından temel cezadan takdiri indirim yapılmasına ilişkin bölüm çıkartılarak, yerine '' sanığın samimi ikrarı ve saygılı tutumu sebebiyle cezasından TCK.nun 62. maddesi gereğince takdiren 1/6 oranında indirim yapılarak 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına '' ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
2- Sanık hakkında ''konut dokunulmazlığını ihlal etmek'' suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik sanığın temyiz itirazlarına gelince;
Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine ve incelenen dosya içeriğine göre sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
a) Sanık hakkında hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak, 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 1. fıkrasının c bendinde yer alan, sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerine ilişkin haklardan koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerekirken infazda tereddüt yaratacak şekilde koşullu salıverilme tarihine kadar sanığın TCK'nun 53/1. maddesinin (c) fıkrasında belirtilen '' velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılmasına '' denilmek suretiyle 5237 sayılı TCK'nun 53/3. maddesine aykırı şekilde hüküm kurulması,
b) Adli sicil kaydında yer alan sanığın önceki hükümlülüğüne ilişkin sabıka kayıtlarının silinip silinmediği veya silinme koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği araştırılarak sonucuna göre 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik CMK'nun 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının takdir ve değerlendirilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,
Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 11.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Kaynaklar

  1. Yargıtay kaynak belge ID: 1068135800
  • Hakkımızda
  • Editoryal İlkeler
  • Kaynak ve Doğrulama Politikası
  • Düzeltme ve Güncelleme Politikası
  • Yazar Ol
  • İletişim
  • Gizlilik Politikası

© 2026 Adli Bilişim. Tüm hakları saklıdır. AdliBilişim.org’a ait özgün içerikler; avukatlar, hukukçular, akademisyenler ve hukuk fakültesi öğrencileri tarafından kaynak gösterme zorunluluğu olmaksızın mesleki, akademik ve eğitim amaçlarıyla kullanılabilir. Üçüncü kişilere ait içerik ve materyaller bu izin kapsamında değildir.