Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2011/3044 E. 2013/7814 K.

11. Ceza Dairesi         2011/3044 E.  ,  2013/7814 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlamak, hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali
HÜKÜM : 1-5237 sayılı Yasanın 245/1, 62, 52, 53/1. maddeleri gereğince 2 yıl 6 ay hapis ve 80 YTL adli para cezası,güvenlik tedbiri, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına dair karar.

Mahkemece tekerrüre esas alınan Samsun 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.06.2006 gün, 2006/289-328 esas-karar sayılı ilamının, kesinleşme ve infaz tarihini gösteren onaylı örneği getirtilerek dosya içerisinde bulundurulmamış ise de, adli sicil kaydındaki bilgilerden tekerrüre esas alınan bu kararın 12.07.2006 tarihinde kesinleştiği ve tekerrüre esas olduğu açıkça anlaşılmakla, mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
1-) Sanığın, "hırsızlık" ve "başkasına ait kredi kartını izinsiz olarak kullanıp haksız yarar sağlamak" suçlarından verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyizi üzerine yapılan incelemede;
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığa yüklenen "hırsızlık ve haksız olarak ele geçirdiği başkasına it banka kartını kötüye kullanmak suretiyle yarar sağlamak" suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasıfları tayin edilmiş, cezaları azaltıcı sebeplerin nitelik ve dereceleri takdir kılınmış ve incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2-) Sanığın, "işyeri dokunulmazlığını ihlal" suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyizine gelince;
Yapılan duruşmaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanığa yüklenen ve TCK'nun 116/2. maddesinde düzenlenen "gündüzleyin işyeri dokunulmazlığını ihlal" suçunun oluşabilmesi için işyerinin, "açık bir rızaya gerek duyulmaksızın girilmesi mutat olan yerler dışında kalan işyerleri ve eklentilerinden olmasının" gerektiği cihetle, şikayetçi Dilek Arslan'ın sekreter olarak çalıştığı "Donanım Mühendislik" adlı işyerinin, anılan maddede belirtilen biçimde bu suçun işlenebileceği işyerlerinden olup olmadığının tespiti ile sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi,
Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.