İçtihat
Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2010/7842 E. 2012/22152 K.
- Yayımlandı
- Güncellendi
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 11. Ceza Dairesi
- Esas
- 2010/7842
- Karar
- 2012/22152
- Karar tarihi
- Kaynakta belirtilen suç(lar)
- Dolandırıcılık, resmi evrakta sahtecilik
Karar metni
11. Ceza Dairesi 2010/7842 E. , 2012/22152 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Dolandırıcılık, resmi evrakta sahtecilik
HÜKÜM : Her iki suçtan mahkumiyet
Sahte belgeleri ibraz edip kredi talebinde bulunan sanığın eyleminin müracaat edilen banka tüzel kişiliği sayısınca "tahsis edilmemesi gereken kredinin açılması maksadıyla dolandırıcılığa teşebbüs" suçunu oluşturacağının, iddianamedeki anlatıma göre Yapı Kredi Bankasına kredi kartı başvurusunda bulunup başvuru formu ve sözleşme imzalayan ancak kredi kartı üretilmeden yakalanan sanığın bu eyleminden dolayı ayrıca TCK'nun 245/2. maddesindeki suça teşebbüs suçundan da cezalandırılması gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizlikleri karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, TCK'nun 43/1. maddesinde suçun zincirleme şekilde işlenmesi halinde cezanın 1/4'ten 3/4'üne kadar artırılabileceği öngörülmüş olup mahkemenin TCK'nun 43/1. maddesi gereğince cezanın 1/2 oranında artırılmasına ilişkin takdirinde dosya içeriğine ve suçun işleniş tarzına göre isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığa yüklenen suçların sübutu kabul, soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasıfları tayin, cezayı azaltıcı artırıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, 5271 sayılı CMK’nun 231. maddesinin uygulanmama gerekçesi gösterilmiş, incelenen dosyaya göre kurulan hükümlerde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin TCK'nun 43. maddesinin uygulanmaması, CMK'nun 231. maddesinin uygulanması gerektiğine ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 20.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Kaynaklar
- Yargıtay kaynak belge ID: 1089958800