İçtihat
Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2010/7122 E. 2012/21837 K.
- Yayımlandı
- Güncellendi
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 11. Ceza Dairesi
- Esas
- 2010/7122
- Karar
- 2012/21837
- Karar tarihi
- Kaynakta belirtilen suç(lar)
- Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması
Karar metni
11. Ceza Dairesi 2010/7122 E. , 2012/21837 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması
HÜKÜM : Tüm Sanıklar yönünden ayrı ayrı, 5237 sayılı Yasanın 245/1, 52, 53/1. maddeleri gereğince 3 yıl hapis ve 100 ytl adli para cezası, güvenlik tedbiri.
I-Sanıklar ... ile ... hakkında kurulan hükümlerin incelenmesinde;
Sanıklara tayin olunan hapis cezasının yasal sonucu olan hak yoksunluklarına ilişkin 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin 1. fıkrasının c bendinde yer alan hakların da aynı maddenin 2 ve 3. fıkraları nazara alınarak uygulanması; sanıkların gözaltında ve tutuklulukta kaldıkları sürelerin 5237 sayılı TCK'nun 63. bendi gereği mahsubunun infaz aşamasında gözetilmesi; 5271 sayılı CMK'nun 232/2-d bendi gereği gerekçeli karar başlığında yazılması gereken sanıkların gözaltında kaldığı tarih ve sürenin mahallinde yazılması mümkün görülmüş; Mağdura ait kredi kartının değişik zamanlarda birden fazla kullanılmasına rağmen hakkında TCK’nun 43. maddesinin uygulanmaması ise aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezalarının nitelik ve derecesi takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle verilen mahkumiyet hükümlerinin istem gibi ONANMASINA,
II-Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;
1.Sanık ...'nin sanıklar ... ile ...'in mağdura ait kredi kartını kullanmak şeklinde gerçekleşen eylemlerine katıldığına dair diğer sanıkların iddiaları dışında cezalandırılmasına yeterli ve somut bir delil bulunmadığı sebebiyle beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden sanıkların soyut ve çelişkili beyanlarına itibar edilerek mahkumiyetine dair hüküm kurulması,
2.Kabule göre de; sanığa tayin olunan hapis cezasının yasal sonucu olan hak yoksunluklarına ilişkin 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin 1. fıkrasının c bendinde yer alan hakların da aynı maddenin 2 ve 3. fıkraları nazara alınarak uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.12.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Kaynaklar
- Yargıtay kaynak belge ID: 1089668000