Ana içeriğe geç
ABAdli BilişimBilişim Hukuku ve Dijital Deliller Portalı
  • Makaleler
  • İçtihatlar
  • İçtihat Değerlendirmeleri
    • Av. Ramazan Sertan Safsöz
    • Av. Gizem Deren Pınar
    • Av. Betül Safsöz
    • Av. Gizem Aral Safsöz
    • Av. Ragıp Başol
    • Av. Ozan Ferhat Şen
    • Av. Sercan Turgay
    • Av. Öykü Ermiş
    • Ömer Mavzer
  1. Ana Sayfa
  2. İçtihatlar
  3. Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2010/2601 E. 2012/4844 K.

İçtihat

Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2010/2601 E. 2012/4844 K.

Karar merciiYargıtay 11. Ceza Dairesi

Yayımlandı
1 Ekim 2026
Güncellendi
1 Ekim 2026
Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2010/2601 E. 2012/4844 K.www.adlibilisim.org
Mahkeme
Yargıtay
Daire
11. Ceza Dairesi
Esas
2010/2601
Karar
2012/4844
Karar tarihi
5 Nisan 2012
Kaynakta belirtilen suç(lar)
Banka veya kredi kartının kötüye kullanılması

Karar metni

11. Ceza Dairesi         2010/2601 E.  ,  2012/4844 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Banka veya kredi kartının kötüye kullanılması
HÜKÜM : TCK'nun 245/1, 62/, 52, 53. maddeleri gereğince 4 yıl hapis cezası, güvenlik tedbiri uygulaması, 5.000 YTL apc

1-Sanığın 22.11.2006 tarihli savunmasında, alışverişleri katılan ile birlikte yaptıklarını, slipleri onun imzaladığını iddia etmesi, dosya arasında fotokopisi bulunan 28.07.2005 tarihli ... isimli işyerinden yapılan alışverişe ilişkin slip üzerindeki imza ile diğer slipler üzerindeki imzaların birbirlerinden farklı olması, tanık ...'in 22.12.2006 tarihli beyanında katılanın işyerinden kontör alıp ödemeyi de kredi kartı ile yaptığına dair beyanda bulunması, 04.06.2007 tarihli bilirkişi raporunda Saray Toptan Manifatura isimli işyerinden yapılan alışverişe ilişkin slip üzerindeki imzanın sanığın eli ürünü olmadığının belirtilmesi karşısında, katılanın imza örneklerinin temini ile alışveriş slipleri üzerindeki imzaların kimin eli ürünü olduğunun tespiti için bilirkişi incelemesi yaptırıldıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri yerine eksik soruşturma neticesinde yazılı şekilde hüküm kurulması,
Kabul ve uygulamaya göre de;
2-Sanığın, katılana ait kredi kartını değişik zamanlarda alışverişte kullanmaktan ibaret eyleminin zincirleme olarak gerçekleştiği ve hakkında TCK.nun 43. maddesinde düzenlenen zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle eksik ceza tayini,
3- Sanığın 22.11.2006 tarihli savunmasında katılana olan tüm borçlarını ödediğini iddia etmesi, 19.12.2006 tarihinde yürürlüğe giren, 5560 sayılı Yasanın 11. maddesi ile 5237 sayılı Yasanın 245. maddesinde yapılan değişiklik sonrası katılanın etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması yönünden yeniden ifadesi alınmadan yasa değişikliğinden önce 13.10.2006 tarihinde talimat yoluyla alınan ifadesi ile yetinilmesi karşısında, katılanın yeniden ifadesi alınıp atılı suç nedeniyle oluşan zararının sanık tarafından TCK'nun 168. maddesine göre giderilip giderilmediği,zararı giderilmiş ise giderme tarihi tam olarak tespit edilmeden ve sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanamayacağı karar yerinde tartışılmadan yazılı şekilde karar verilmesi,
4- Sanık hakkında, 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrasına aykırı olarak 1. fıkranın (c) bendinde yer alan alt soy üzerindeki haklarından koşullu salıverilme tarihi yerine cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi,
Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına 05.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Kaynaklar

  1. Yargıtay kaynak belge ID: 1081516500
  • Hakkımızda
  • Editoryal İlkeler
  • Kaynak ve Doğrulama Politikası
  • Düzeltme ve Güncelleme Politikası
  • Yazar Ol
  • İletişim
  • Gizlilik Politikası

© 2026 Adli Bilişim. Tüm hakları saklıdır. AdliBilişim.org’a ait özgün içerikler; avukatlar, hukukçular, akademisyenler ve hukuk fakültesi öğrencileri tarafından kaynak gösterme zorunluluğu olmaksızın mesleki, akademik ve eğitim amaçlarıyla kullanılabilir. Üçüncü kişilere ait içerik ve materyaller bu izin kapsamında değildir.