Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2010/1566 E. 2012/4431 K.

11. Ceza Dairesi         2010/1566 E.  ,  2012/4431 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kredi kartının kötüye kullanılması
HÜKÜM : 5237 sayılı TCK.nun 245/1, 62/1, 63. maddeleri gereğince 2 yıl 6 ay hapis ve 100 YTL adli para cezası ile cezalandırılması, 2 yıl 6 ay boyunca 53/1-a-b-c-d maddesindeki hakları kullanmaktan yoksun bırakılması

5237 sayılı TCK.nun 245/1. maddesinde öngörülen özgürlüğü bağlayıcı cezanın alt sınırının 3 yıl hapis olması, alt sınırdan uygulama yapılacağının kabul edilmesi ve takdiri indirimin 3 yıl hapis cezası üzerinden yapılması ve sonradan uygulamanın doğru olması karşısında; temel hapis cezasının kısa ve gerekçeli kararda 1 yıl olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiş, dosya içerisindeki adli sicil kaydından tekerrüre esas sabıkası bulunduğu anlaşılan sanık hakkında TCK'nun 58. maddesine göre tekerrür hükümlerinin uygulanmaması ve sanığın haksız olarak ele geçirdiği şikayetçiye ait kredi kartı ile farklı tarihlerde ve değişik işyerlerinde birden fazla alışveriş yaptığının belirlenmesi karşısında, hakkında 5237 sayılı TCK’nun 43. maddesinin uygulanmaması isabetsizlikleri aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni sayılmamıştır.
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, yüklenen suçun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış ve incelenen dosya içeriğine göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1) Sanık hakkında temel ceza belirlenerek tespit edilen gün para cezası üzerinden TCK’nun 62. maddesi uyarınca indirim yapılıp TCK’nun 52/2. maddesi gereğince belirlenen 20 TL üzerinden sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerekirken, 5237 sayılı TCK’nun 61/8 maddesine aykırılık oluşturacak şekilde yazılı şekilde uygulama yapılarak fazla ceza tayini,
2) 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 1. fıkrasının c bendinde yer alan hak yoksunluğunun, aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilen hükümlünün kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,
Bozmayı gerektirmiş ise de; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanığa 5237 TCK’nun 245/1 maddesi uyarınca hükmolunan 5 gün adli para cezasının aynı yasanın 62. maddesi gereğince 4 güne indirilmesi, mahkemenin taktire ilişkin uygulaması da nazara alınarak belirlenen tam gün sayısının 52. maddesi uyarınca 20 TL’den paraya çevrilerek sonuç adli para cezasının 80 TL’ye indirilmesi, 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm hüküm fıkrasından çıkartılarak, yerine, “sanığın 53. maddenin 1. fıkrasının c bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” denilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün istemi gibi DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.