Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2010/11849 E. 2012/3971 K.

11. Ceza Dairesi         2010/11849 E.  ,  2012/3971 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama
HÜKÜM : 5237 sayılı TCK.nun 245/1, 43, 62 ve 52. maddelerince 3 yıl 1 ay 15 er gün hapis cezası ve 22.760'şar YTL apc

Katılan vekilinin 19.03.2008 havale tarihli temyiz dilekçesinin kapsamına göre sanıklar ... ve ... hakkında kurulan beraat hükümlerine yönelik bir temyiz isteminde bulunulmadığı anlaşılmakla, katılan vekili ile sanıklar müdafilerinin sanıklar ... ve ... haklarında kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerine hasren yapılan incelemede;
Mahkemece 31.10.2005 tarihli ilk celse başlangıcında iddianamenin kabulüne karar verildiği, ayrıca 5271 sayılı CMK'nun 191/3-b maddesi uyarınca duruşmada iddianame ve eklerinin okunduğu anlaşıldığından tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanıklar müdafileri ile katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:
1- 5237 sayılı TCK'nun 53. maddenin 1. fıkrasının c bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilme tarihine, 1.fıkrada yazılı diğer haklardan, cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
2- 5237 Sayılı TCK'nun 245/1. maddeleri uyarınca hükmolunan 1095 gün adli para cezasının aynı Yasanın 43/1. maddesi uygulaması sonucu 1/4 oranında artırılması neticesinde “1368 gün” adli para cezası olarak belirlenmesi gerekirken “1366 gün” olarak belirlenmesi ve takdiri indirim uygulandıktan sonra TCK'nun 52. maddesinin uygulaması ile sonuç cezanın yazılı şekilde eksik tayini,
Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı Yasanın 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, 5237 sayılı TCK'nun 245/1. maddesi gereğince belirlenen temel adli para cezasının 1095 güne, 43/1. maddesi gereğince cezanın ¼ oranına artırımı ile 1368 güne, aynı yasanın 62. maddesi uyarınca verilen ceza 1/6oranında indirilerek 1140 güne, 5237 sayılı TCK'nun 52. maddesi uyarınca günlüğü 20 TL’den hesaplanarak belirlenen sonuç adli para cezasının da 22.800 TL’ye çıkartılması, hüküm fıkrasından 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılıp yerine “53. maddenin 1. fıkrasının c bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilme tarihine, diğer bentlerde yazılı haklardan, cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” denilmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.03.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.