İçtihat
Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2010/10625 E. 2012/20938 K.
- Yayımlandı
- Güncellendi
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 11. Ceza Dairesi
- Esas
- 2010/10625
- Karar
- 2012/20938
- Karar tarihi
- Kaynakta belirtilen suç(lar)
- Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlamak
Karar metni
11. Ceza Dairesi 2010/10625 E. , 2012/20938 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlamak
HÜKÜM : 5237 sayılı TCK.nun 245/1, 62, 53. maddeleri gereğince 2 yıl 6 ay hapis ve 80,00 YTL adli para cezası, ile belirtilen sürelerde belirtilen haklardan yoksunluk
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:
1-Aşamalarda verdigi ifadelerinde psikolojik rahatsızlığı bulunduğunu söyleyen sanığın, TCK’nun 32. maddesi kapsamında suç tarihinde işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp, davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalıp azalmadığı araştırılmadan hüküm kurulması,
2-Şikâyetçinin 17.04.2008 tarihli oturumdaki zararının sanık tarafından karşılandığına dair beyanı karşısında, hükümden önce 19.12.2006 günlü Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5560 sayılı Yasanın 11. maddesi ile 5237 sayılı TCK’nun 245. maddesine eklenen “birinci fıkra kapsamına giren fiillerle ilgili olarak bu Kanunun mal varlığına karşı suçlara ilişkin etkin pişmanlık hükümleri uygulanır” hükmü uyarınca 5237 sayılı TCK’nun 168. maddesinde öngörülen etkin pişmanlık hükmünün uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Kaynaklar
- Yargıtay kaynak belge ID: 1089487400