Ana içeriğe geç
ABAdli BilişimBilişim Hukuku ve Dijital Deliller Portalı
  • Makaleler
  • İçtihatlar
  • İçtihat Değerlendirmeleri
    • Av. Ramazan Sertan Safsöz
    • Av. Gizem Deren Pınar
    • Av. Betül Safsöz
    • Av. Gizem Aral Safsöz
    • Av. Ragıp Başol
    • Av. Ozan Ferhat Şen
    • Av. Sercan Turgay
    • Av. Öykü Ermiş
    • Ömer Mavzer
  1. Ana Sayfa
  2. İçtihatlar
  3. Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2009/23099 E. 2012/15504 K.

İçtihat

Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2009/23099 E. 2012/15504 K.

Karar merciiYargıtay 11. Ceza Dairesi

Yayımlandı
1 Ekim 2026
Güncellendi
1 Ekim 2026
Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2009/23099 E. 2012/15504 K.www.adlibilisim.org
Mahkeme
Yargıtay
Daire
11. Ceza Dairesi
Esas
2009/23099
Karar
2012/15504
Karar tarihi
19 Eylül 2012
Kaynakta belirtilen suç(lar)
Resmi belgede sahtecilik, banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması

Karar metni

11. Ceza Dairesi         2009/23099 E.  ,  2012/15504 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması
HÜKÜM : 1)765 sayılı TCK.nun 342/1, 80, 59/2. maddeleri gereğince 2 yıl 11 ay hapis cezası,
2)5237 sayılı TCK.nun 204/1, 43/1, 62/1. maddeleri gereğince erteli 3 yıl 1 ay hapis cezası,

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1-Sanığın, kardeşinin kimlik bilgilerine göre sahte olarak düzenlettiği 12.01.2004 tarihli nüfus cüzdanı talep belgesi ile 15.01.2004 tarihinde Nüfus Müdürlüğünden aldığı nüfus cüzdanına 04.01.2006 tarihinde el konulması, ayrıca aynı kardeşinin kimlik bilgilerine göre sahte olarak düzenlettiği 26.12.2005 tarihli nüfus cüzdanı talep belgesine istinaden nüfus müdürlüğünden aldığı anlaşılan nüfus cüzdanının ele geçirilememiş olması karşısında, resmi belgede sahtecilik suçlarında belgenin düzenlenmesinden sonra kullanılmaya devam edilmesi halinde eylemin temadi ettiği ve suç tarihinin suça konu kimlik belgesinin ele geçirildiği tarih olacağı gözetilerek, sanığın suç işleme kararında birlik olup olmadığı ve eylemlerinin kül halinde zincirleme biçimde sahtecilik suçunu oluşturup oluşturmayacağının tartışılması gerektiği düşünülmeden yazılı şekilde 2 ayrı hüküm kurulması,
2-Sanığın sahte belge ile aldığı kredi kartını değişik zamanlarda farklı yerlerde kullanarak haksız menfaat sağlamaktan ibaret eyleminin en son haksız menfaatin temin edildiği 08.06.2005 suç tarihi itibariyle 5237 sayılı TCK'nun 245/3. maddesindeki banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçunu oluşturacağı gözetilmeden yazılı şekilde dolandırıcılık suçundan hüküm kurulması, yasaya aykırı,
Kabule göre de;
3-2004 yılında işlendiği kabul edilen nüfus cüzdanında sahtecilik suçunun 765 sayılı TCK’nun 350. maddesine uyduğu gözetilmeden aynı Yasanın 342/1. maddesi ile uygulama yapılması,
4-Dolandırılık suçundan kurulan hükme ilişkin, 5237 sayılı TCK'nun 7/2. maddesi gözetilerek; hükümden sonra, 08.02.2008 gün ve 26781 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nun 231. maddesinin 5 ve 14. fıkraları gereğince sanık hakkında “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının" takdir ve değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, sanığın kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 19.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Kaynaklar

  1. Yargıtay kaynak belge ID: 1086739400
  • Hakkımızda
  • Editoryal İlkeler
  • Kaynak ve Doğrulama Politikası
  • Düzeltme ve Güncelleme Politikası
  • Yazar Ol
  • İletişim
  • Gizlilik Politikası

© 2026 Adli Bilişim. Tüm hakları saklıdır. AdliBilişim.org’a ait özgün içerikler; avukatlar, hukukçular, akademisyenler ve hukuk fakültesi öğrencileri tarafından kaynak gösterme zorunluluğu olmaksızın mesleki, akademik ve eğitim amaçlarıyla kullanılabilir. Üçüncü kişilere ait içerik ve materyaller bu izin kapsamında değildir.