Ana içeriğe geç
ABAdli BilişimBilişim Hukuku ve Dijital Deliller Portalı
  • Makaleler
  • İçtihatlar
  • İçtihat Değerlendirmeleri
    • Av. Ramazan Sertan Safsöz
    • Av. Gizem Deren Pınar
    • Av. Betül Safsöz
    • Av. Gizem Aral Safsöz
    • Av. Ragıp Başol
    • Av. Ozan Ferhat Şen
    • Av. Sercan Turgay
    • Av. Öykü Ermiş
    • Ömer Mavzer
  1. Ana Sayfa
  2. İçtihatlar
  3. Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2009/19347 E. 2010/11240 K.

İçtihat

Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2009/19347 E. 2010/11240 K.

Karar merciiYargıtay 11. Ceza Dairesi

Yayımlandı
1 Ekim 2026
Güncellendi
1 Ekim 2026
Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2009/19347 E. 2010/11240 K.www.adlibilisim.org
Mahkeme
Yargıtay
Daire
11. Ceza Dairesi
Esas
2009/19347
Karar
2010/11240
Karar tarihi
14 Ekim 2010

Karar metni

11. Ceza Dairesi         2009/19347 E.  ,  2010/11240 K.

"İçtihat Metni"

Dolandırıcılık suçundan sanık ...'ın, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 504/3, 80, 522. maddeleri gereğince 4 yıl 9 ay ağır hapis ve 7.261.050.000 Türk lirası ağır para cezası ile cezalandırılmasına dair Ankara 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 25/04/2001 tarihli ve esas, sayılı kararının infazı sırasında, 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun lehe hükümlerinin uygulanması talebi üzerine, duruşma açılarak yapılan yargılama sonucunda, sanığın anılan Kanun'un 158/1-f-son, 43. maddeleri gereğince 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair aynı Mahkemenin 02/05/2006 tarihli ve 2006/105-114 sayılı kararın tüm dosya kapsamına göre.
Sanığın suç tarihinde müdahil 'in çantasından çaldığı kredi kartını bir çok kez kullanıp toplam 2.420.350.000 Türk lirası tutarında haksız menfaat sağlayarak, bankayı vasıta kılmak suretiyle nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia ve kabul olunması karşısında, suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 504/3, 80. maddelerinin 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunun'da karşılığını oluşturan 245/1, 43. maddeleri ile karşılaştırma yapılarak lehe yasanın belirlenmesi yerine uygulama yeri bulunmayan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 158/1-f madde ve fıkrası ile karşılaştırma yapılmış bulunulmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 15.09.2009 gün ve 2007/11213/52502 sayılı kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay C. Başsavcılığının 09.10.2009 Gün ve sayılı ihbarnamesiyle daireye ihbar ve dava evrakı tevdii kılınmakla incelenip gereği görüşüldü:
İncelenen dosya içeriğine göre, Ankara 4. Ağır Ceza Mahkemesinin kesinleşen 25.04.2001 gün ve esas, sayılı kararıyla hükümlünün, katılan ... in çantasından çaldığı kredi kartını birden çok kez alışverişte kullanarak yüklenen suçu işlediğinin sübuta erdiği gerekçesiyle, mülga 765 sayılı TCK’nın 504/3. maddesi uyarınca alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle takdiren ve teşdiden 3 yıl ağır hapis ve 4.840.700.000 TL ağır para cezası ile cezalandırıldığı, eylemin teselsül etmesi nedeniyle hürriyeti bağlayıcı cezasının aynı Yasanın 80. maddesinin uygulanması suretiyle 1/6 oranında artırılması sonucu 3 yıl 6 ay ağır hapis ve 4.840.700.000 TL ağır para cezası ile cezalandırıldığı, suça konu değerin suç tarihindeki ekonomik koşullar dikkate alınıp pek fahiş olarak değerlendirilmesi üzerine aynı Yasanın 522. maddesi ile cezasının takdiren ½ oranında artırılması ile hükümlünün sonuç olarak 4 yıl 9 ay ağır hapis ve 7.261.050.000 TL ağır para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, cezanın infazı sırasında yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nın lehe hükümlerinin uygulanması talebi üzerine, mahkemece bozma üzerine duruşma açılarak, hükümlünün olayda uygulama yeri olmayan 5237 sayılı TCK’nın 158/1-f-son ve 43. maddeleri uyarınca sonuç olarak 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırıldığının anlaşılması karşısında; hükümlünün eylemine uyan 765 sayılı TCK'nın 504/3, 80 ve 522. maddeleri ile 5237 sayılı TCK'nın 245/1, 43. maddelerinin karşılaştırılmasında 5237 sayılı TCK'nın uygulanması suretiyle yapılacak uyarlamanın her

halükarda aleyhe sonuç doğuracağı anlaşılmakla; kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce bu itibarla yerinde görüldüğünden, Ankara 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 02.05.2006 gün veesas, 2006/114 sayılı kararının CMK’nın 309. maddesi uyarınca aleyhe sonuç doğurmamak koşuluyla BOZULMASINA, hükümlü hakkındaki infazın 5237 sayılı TCK’nın 158/1-f-son ve 43. maddeleri ile hükmolunan 3 yıl 9 ay hapisten ibaret ceza üzerinden yerine getirilmesine, hükümdeki diğer hususların aynen muhafazasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 14.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Kaynaklar

  1. Yargıtay kaynak belge ID: 1105579500
  • Hakkımızda
  • Editoryal İlkeler
  • Kaynak ve Doğrulama Politikası
  • Düzeltme ve Güncelleme Politikası
  • Yazar Ol
  • İletişim
  • Gizlilik Politikası

© 2026 Adli Bilişim. Tüm hakları saklıdır. AdliBilişim.org’a ait özgün içerikler; avukatlar, hukukçular, akademisyenler ve hukuk fakültesi öğrencileri tarafından kaynak gösterme zorunluluğu olmaksızın mesleki, akademik ve eğitim amaçlarıyla kullanılabilir. Üçüncü kişilere ait içerik ve materyaller bu izin kapsamında değildir.