Ana içeriğe geç
ABAdli BilişimBilişim Hukuku ve Dijital Deliller Portalı
  • Makaleler
  • İçtihatlar
  • İçtihat Değerlendirmeleri
    • Av. Ramazan Sertan Safsöz
    • Av. Gizem Deren Pınar
    • Av. Betül Safsöz
    • Av. Gizem Aral Safsöz
    • Av. Ragıp Başol
    • Av. Ozan Ferhat Şen
    • Av. Sercan Turgay
    • Av. Öykü Ermiş
    • Ömer Mavzer
  1. Ana Sayfa
  2. İçtihatlar
  3. Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2009/1468 E. 2012/5694 K.

İçtihat

Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2009/1468 E. 2012/5694 K.

Karar merciiYargıtay 11. Ceza Dairesi

Yayımlandı
1 Ekim 2026
Güncellendi
1 Ekim 2026
Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2009/1468 E. 2012/5694 K.www.adlibilisim.org
Mahkeme
Yargıtay
Daire
11. Ceza Dairesi
Esas
2009/1468
Karar
2012/5694
Karar tarihi
16 Nisan 2012
Kaynakta belirtilen suç(lar)
Hırsızlık, mala zarar verme, banka ve kredi kartlarının kötüye kullanılması

Karar metni

11. Ceza Dairesi         2009/1468 E.  ,  2012/5694 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme, banka ve kredi kartlarının kötüye kullanılması
HÜKÜM : 5237 sayılı TCK.nun 142/1-b, 31/3, 62. maddeleri uyarınca1 yıl 1 ay 10 gün hapis
5237 sayılı TCK.nun 151/1, 31/3, 62, 52. maddeleri uyarınca 320 YTL adli para cezası
5237 sayılı TCK.nun 245/1, 43, 31/3, 62, 52. maddeleri uyarınca 1 yıl 13 ay hapis, 60 YTL adli para cezası

I)Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 151. maddesi uyarınca doğrudan belirlenen 320 TL adli para cezasının miktar ve nevi itibariyle karar tarihinde yürürlükte bulunan 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 5219 sayılı Yasa ile değişik 1412 sayılı CMUK'nun 305/1. maddesine göre temyiz olanağı bulunmadığından, sanık müdafiinin vaki temyiz isteminin aynı Yasanın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,
II)Sanık hakkında kredi kartının kötüye kullanılması suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
5237 sayılı TCK’nun 245/1 ve 43. maddeleri gereğince tayin olunun 2 yıl 6 ay hapis cezasının 62. madde ile yapılan indiriminde, sonuç cezanın 2 yıl 1 ay yerine, 1 yıl 13 ay olarak belirlenmesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle verilen mahkumiyet hükümlerinin istem gibi ONANMASINA,
III)Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;
Kayden 15.09.1987 doğumlu olup suçun işlendiği 18.08.2005 tarihinde 18 yaşından küçük olan sanığa yüklenen “hırsızlık” suçunun suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 5560 sayılı Kanunla değiştirilmeden önceki 24 ve 5271 sayılı CMK'nun 253 ve 254. maddeleri uyarınca uzlaşma kapsamında olup mahkemece taraflara uzlaşma teklifinde bulunulduğu ve taraflarında uzlaşma teklifini kabul ettikleri halde, uzlaşma hükümleri doğrultusunda işlem yapılmadan, sonradan yürürlüğe giren 5918 sayılı Yasa ile aynı Yasanın 253. maddesinin 3. fıkrasında yapılan değişiklik gerekçe gösterilerek uzlaşma hükümleri uygulanmadan yazılı şekilde karar verilmesi,
Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.04.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.

Kaynaklar

  1. Yargıtay kaynak belge ID: 1081568500
  • Hakkımızda
  • Editoryal İlkeler
  • Kaynak ve Doğrulama Politikası
  • Düzeltme ve Güncelleme Politikası
  • Yazar Ol
  • İletişim
  • Gizlilik Politikası

© 2026 Adli Bilişim. Tüm hakları saklıdır. AdliBilişim.org’a ait özgün içerikler; avukatlar, hukukçular, akademisyenler ve hukuk fakültesi öğrencileri tarafından kaynak gösterme zorunluluğu olmaksızın mesleki, akademik ve eğitim amaçlarıyla kullanılabilir. Üçüncü kişilere ait içerik ve materyaller bu izin kapsamında değildir.