Ana içeriğe geç
ABAdli BilişimBilişim Hukuku ve Dijital Deliller Portalı
  • Makaleler
  • İçtihatlar
  • İçtihat Değerlendirmeleri
    • Av. Ramazan Sertan Safsöz
    • Av. Gizem Deren Pınar
    • Av. Betül Safsöz
    • Av. Gizem Aral Safsöz
    • Av. Ragıp Başol
    • Av. Ozan Ferhat Şen
    • Av. Sercan Turgay
    • Av. Öykü Ermiş
    • Ömer Mavzer
  1. Ana Sayfa
  2. İçtihatlar
  3. Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2008/16068 E. 2012/208 K.

İçtihat

Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2008/16068 E. 2012/208 K.

Karar merciiYargıtay 11. Ceza Dairesi

Yayımlandı
1 Ekim 2026
Güncellendi
1 Ekim 2026
Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2008/16068 E. 2012/208 K.www.adlibilisim.org
Mahkeme
Yargıtay
Daire
11. Ceza Dairesi
Esas
2008/16068
Karar
2012/208
Karar tarihi
11 Ocak 2012
Kaynakta belirtilen suç(lar)
Sahtecilik-Bilişim suçu

Karar metni

11. Ceza Dairesi         2008/16068 E.  ,  2012/208 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Sahtecilik-Bilişim suçu
HÜKÜM : 1-Sahtecilik suçundan:TCK 204/1, 62, 53/1-a,b,d,e maddeleri gereğince; 1 yıl 8 ay hapis ve yasada sayılı haklardan yoksun bırakılmasına.
2-Bilişim suçundan: TCK 245/1, 62/1, 52/2, 53/1-a,b,d,e maddeleri gereğince; 2 yıl 6 ay hapis ve 5000 YTL adli para cezası, yasada sayılan haklardan yoksun bırakılmasına, suça konu emanetteki eşyaların delil olarak dosyada saklanmasına.

Dosya arasında mevcut Bankalararası Kart Merkezi’nin 27.09.2005 günlü cevabi yazısından suçta kullanılan kredi kartı bilgilerinin ABD menşeli banka mudisine ait olup kart bilgilerinin reader/encoder cihazı ile kopyalanarak sahte oluşturulmuş kredi kartı olduğunun belirtilmesine, 5237 sayılı Kanunun 245. maddesinde 5560 sayılı Yasanın 11. maddesi ile yapılan değişikliğin anılan maddenin 1. fıkrasındaki suçu kapsadığı, sanığın kart bilgileri kopyalanmış kredi kartını kullanması suçunun ise aynı maddenin 3. fıkrası kapsamında olduğu anlaşıldığından tebliğnamedeki etkin pişmanlık yönünden bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, suça konu eylemden dolayı 5237 sayılı TCK.nun 245/3. fıkrası yerine 1. fıkrası ile uygulama yapılması ve kartın farklı zamanlarda değişik işyerlerinde kullanılması ve kullanılmaya teşebbüs edilmesi nedeniyle aynı yasanın 43. maddesi gereğince teselsül eden suçtan dolayı cezada artırım yapılmaması, kabul ve uygulamaya göre de adli para cezası alt sınırdan ayrılarak belirlendiği halde hapis cezasının alt sınırdan tayini ve adli sicil kaydına göre gasp suçundan verilen 12 yıl 6 ay hapis cezası 2001 yılında infaz edilip, 5237 sayılı yasa döneminde ve anılan yasanın 58.maddesinde öngörülen süre içerisinde yeni suçu işleyen sanık hakkında her iki suçtan mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hükümler kurulması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Daha önce kasıtlı suçlardan mahkum olması ve kredi kartının kötüye kullanılması suçu yönünden hükmolunan ceza süresi itibariyle koşulları bulunmadığından, 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5278 sayılı Kanunun 562. maddesinin 1. fıkrası ile değişik CMK.nun 231/5 maddesinden yararlanamayacağı anlaşılan sanık hakkında yapılan
duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin sübutun bulunmadığına ilişen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:
Sahtecilik ile banka ve kredi kartının kötüye kullanılması suçlarından hükümler kurulurken 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan sanığın kendi alt soyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan yoksun bırakılmasının ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar uygulanabileceğinin gözetilmemesi,
Yasaya aykırı ise de; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı Yasanın 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümler çıkartılarak yerine, “53. maddenin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın c bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” denilmek suretiyle sair yönleri eleştiriler dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi..

Kaynaklar

  1. Yargıtay kaynak belge ID: 1079016600
  • Hakkımızda
  • Editoryal İlkeler
  • Kaynak ve Doğrulama Politikası
  • Düzeltme ve Güncelleme Politikası
  • Yazar Ol
  • İletişim
  • Gizlilik Politikası

© 2026 Adli Bilişim. Tüm hakları saklıdır. AdliBilişim.org’a ait özgün içerikler; avukatlar, hukukçular, akademisyenler ve hukuk fakültesi öğrencileri tarafından kaynak gösterme zorunluluğu olmaksızın mesleki, akademik ve eğitim amaçlarıyla kullanılabilir. Üçüncü kişilere ait içerik ve materyaller bu izin kapsamında değildir.