Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2007/6671 E. 2010/4360 K.

11. Ceza Dairesi         2007/6671 E.  ,  2010/4360 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Dolandırıcılık ve kimliği hakkında yalan beyanda bulunma.
HÜKÜM : 765 sayılı TCK.nun 504/3, 522/1, maddeleri gereğince 2 yıl 4 ay hapis cezası,
5237 sayılı TCK 206, 53/1. maddeleri gereğince 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna..

Sanığın mağdura ait kredi kartını bilgi ve rızası dışında alışverişte kullanarak kendisi yararına haksız menfaat temin etmekten ibaret eyleminin 5237 sayılı TCK.da 245/1 maddesine uygun bulunması nedeniyle eylemine uyan 765 sayılı T.C.K.nun 504/3. maddesiyle 5237 sayılı T.C.K.nun 245/1. maddesinin karşılaştırılması suretiyle lehe olan yasanın tespiti yerine yazılı şekilde 158/1-f maddesiyle karşılaştırılarak 765 sayılı Ceza Yasasının lehe kabulüyle hüküm kurulması, 5237 sayılı T.C.K.nun 245/1. maddesinde öngörülen cezanın alt sınırından tayini halinde dahi sonuç cezanın sanık aleyhine olacağının anlaşılması nedeniyle ve dolandırıcılık suçundan yapılan adli tahkikat sırasında görevli polis memurlarına kendini kayınbiraderi olduğunu söylediği “... oğlu 1973 doğumlu, ...” olarak tanıtıp bu kimlik bilgileri ile yalan beyanda bulunmak suretiyle evrak tanzimine ve 04.11.2003 tarihli iddianame ile adı geçen kişi hakkında kamu davası açılmasına sebep olan sanığın eyleminin Turan Güler’in gerçekte var olup olmadığı araştırılıp, varolduğunun anlaşılması halinde 5237 Sayılı TCK. nun 268/1. maddesi aracılığıyla 267/1-4 maddesindeki suçu oluşturacağı ve lehe yasanın belirlenmesinde anılan madde ile 765 sayılı TCK nun 343/2. maddesinin karşılaştırılması yerine, bildirilen kimlik bilgilerinin gerçekte var olmayan kişiye ait olması durumunda uygulanan 5237 sayılı TCK.nun 206. maddesi karşılaştırılarak bu madde ile hüküm kurulması isabetsizlikleri karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Suç tarihinden önce kasıtlı bir suçtan mahkumiyeti bulunması nedeniyle 5728 sayılı Yasa ile değişik CMK. nun 231. maddesinin uygulama olanağı bulunmayan sanık hakkında, toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığa yüklenen “dolandırıcılık ve yalan beyanda bulunma” suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı sebebin nitelik ve dereceleri ile azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, Savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 Sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 Sayılı Kanunla değişik 5252 Sayılı Türk Ceza
Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri uyarınca mahkemece 765 ve 5237 Sayılı Yasa hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların denetime imkan verecek şekilde gösterilip birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasa belirlenerek sonucuna göre hüküm kurulmuş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiriler dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin suçun unsurları itibariyle oluşmadığına, mahkumiyete yeterli kesin ve inadırıcı delil bulunmadığına ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle mahkumiyet hükmünün istem gibi ONANMASINA,12.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.