Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2007/2693 E. 2010/4189 K.

11. Ceza Dairesi         2007/2693 E.  ,  2010/4189 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : PTT.,Banka veya kamu kurumlarını kul.dolandırıcılık
HÜKÜM: ...: TCY 504/3, 80, 522, 59/2 maddeleri gereğince; 3 yıl 4 ay 25'er gün hapis ve 147.793,00 YTL adli para cezası.,
...: TCY 504/3, 80, 522, 59/2 maddeleri gereğince; 3 yıl 4 ay 25'er gün hapis ve 147.793,00 YTL adli para cezası.,
...: Sanığın TCK 223/2 maadesi gereğince BERAATİNE.

I-Sanık ... hakkında verilen beraat kararına yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;
5237 sayılı TCK.nun 7 ve 5252 sayılı Kanunun 9. maddeleri hükümleri karşısında; sanığa yüklenen suçun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4. maddesinde öngörülen asli dava zamanaşımının, kesici son işlem olan sanığın sorgusunun yapıldığı 08.11.2004 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4. maddesi uyarınca ORTADAN KALDIRILMASINA,
II-Sanıklar ... ve ... hakkında toplanan deliller karar yerinde incelenip, suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebeplerin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş, sanıklar müdafii ile C.Savcısının yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:
Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için kandırabilecek nitelikteki hilenin gerçek kişiye yöneltilerek aldatılması ve bu işlemler sonucunda onun veya bir başkasının zararına olarak fiili işleyene veya bir başkasının lehine haksız yarar sağlanması gerekli olup, somut olayda; sanıkların bilgileri kodlanarak sahte üretilmiş yurtdışı kredi kartlarını temin edip sahibi oldukları üye işyerindeki P.O.S. cihazından geçirdikleri ve gerçek bir alış veriş olmadığı halde yapılmış gibi gerçeğe aykırı şekilde üretilen slipleri katılan bankaya ibraz ederek haksız menfaat sağladıkları iddia ve kabul olunmasına göre, gerçek kişiye yöneltilen hile bulunmadığından eylemlerin suç tarihinde yürürlükte olan 765 sayılı TCK. nun 525/b-2,80. maddeleri ile 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK. nun 245/2-3,43. maddelerinde düzenlenen suçu oluşturacağı gözetilerek, 5252 Sayılı Kanunun 9/3. maddesi uyarınca her iki TCK.nun olaya ilişkin tüm hükümleri ayrı ayrı ele alınarak cezanın artırım ve indirimine ilişkin maddeleri somut olarak kararın gerekçe bölümünde tartışılarak sonucuna göre lehe yasanın belirlenmesi gerekirken, 5237 sayılı TCK. nun ilgili hükümleri tartışılmadan ve suçun nitelendirilmesinde hataya düşülerek 765 Sayılı TCK. nun 504/3,80. maddeleri ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
Yasaya aykırı, sanıklar müdafii ile C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1 maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 Sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.04.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.