Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2004/114 E. 2004/3167 K.

1. Ceza Dairesi 2004/114 E., 2004/3167 K.

765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 448 ]

765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 47 ]

765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 51 ]

765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 59 ]

765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 62 ]

2659 S. ADLİ TIP KURUMU KANUNU [ Madde 14 ]

"İçtihat Metni"

Kardeşi Eyüp'ü öldürmeye tam derecede teşebbüsten sanık Faik'in yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (Kastamonu Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 19.10.2003 gün ve 239/119 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi C. Savcısı ile sanık taraflarından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Toplanan deliller karar yerinde, incelenip, sanık Faik'in suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçunun niteliği tayin, cezayı azaltıcı takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması suçun sübutu açısından inandırıcı gerekçelerle kısmen kabul kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

1- Sanık hakkında Adli Tıp Kurumu 4. ihtisas Kurulunca düzenlenen 10.3.2003 tarihli raporda cezai ehliyetini önemli derecede etkileyecek mahiyet ve derecede "hafif derecede zeka geriliği" saptandığı bildirilmiş, dosya içerisinde mevcut olmamakla birlikte 4. ihtisas Kurulu raporu içeriğinden, Adli Tıp Kurumu Gözlem ihtisas Dairesinin 26.4.2002 tarih ve 244 sayılı raporuna göre, sanıkta cezai ehliyetini etkileyecek ya da ortadan kaldıracak akıl hastalığı veya akıl zayıflığı tespit edilemediği, cezai ehliyetinin tam olduğunun bildirildiği, 4. ihtisas Kurulu raporunda Gözlem ihtisas Dairesinin bu raporuna niçin itibar edilmediğinin yeterli ve tatmin edici gerekçelerle tartışılmadığı görülmekle, Gözlem ihtisas Dairesi ile 4. ihtisas Kurulu raporları arasındaki farklılığın 2659 sayılı Adli Tıp Kurumu Kanununun 14 maddesi gereğince Adli Tıp Kurumu Genel Kurulundan rapor alınarak giderilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği düşünülmeksizin eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Oluşa, kabule ve dosya içeriğine göre, sanığın, kardeşi olan mağdur ile birlikte inşaatta çalıştıkları sırada, kendisinden küçük olan mağdurun kendisine talimat vermesine, yerine getirmeyince de yakasından tutup ittirmesine sinirlenerek mağduru av tüfeği ile vurarak öldürmeye teşebbüs ettiği olayda, mağdurun sanığın yakasından tutarak ittirmesi şeklindeki haksız davranışının, sanık lehine hafif tahrik uygulanmasını gerektirir nitelikte olduğu ve TCK nün 51/1 maddesi uygulanması gerektiği düşünülmeksizin, ağır tahrik kabulü ile sanık hakkında eksik ceza tayini,

3- Kabule ve uygulamaya göre;

a-) Adli Tıp raporunda TCK.nun 47 maddesinden asgari oranda faydalanması önerildiği ve bu önerinin kabul edildiği gerekçe ve hüküm fıkrasında açıklandığı halde, TCK.nun 47 maddesi ile cezasından azami (1/2) oranda indirim yapılması,

b-) Sanık hakkında hükmolunan cezadan TCK.nun 59 maddesi ile indirim yapıldığı sırada yapılan hesap hatası sonucu, 2 yıl 3 ay 15 gün yerine, 2 yıl 5 ay 15 gün ağır hapis cezasıyla cezalandırılması,

Yasaya aykırı, sanık müdafi ile Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu yönleri ile isabetli görülmekle, sanık hakkındaki hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 28.9.2004 gününde oybirliği ile karar verildi.